Wetenschap - 10 augustus 1995

De laatste man van WAVV's eerste

De laatste man van WAVV's eerste

Rood en Groen. Steenovens en Feyenoord. Arbeiders, krakers, studenten en asielzoekers.


De Wageningse arbeiders-voetbalvereniging (WAVV) viert dit jaar haar zeventigste verjaardag. Op 21 november 1925 werd de club opgericht in Het Volkshuis. WAVV speelde de eerste wedstrijden op een nauwelijks bespeelbaar veldje aan de Zoomweg, voor 12,50 gulden per jaar gehuurd. Desondanks stoomde WAVV in drie jaar van de tweede klasse onderafdeling door naar de vierde klasse KNVB.

De naam van de club zegt het al, vanaf het begin is WAVV gedomineerd door arbeiders uit de steenfabriek en de sigarenfabriek en door bouwvakkers. Dat bepaalt volgens voorzitter Ries Beumer en penningmeester Dick Hellegering nog steeds het karakter van de club. In een woord zijn de leden doorzetters, aldus het bestuursduo. WAVV met je kleuren rood en groen, WAVV geef ze lekker van katoen, luiden dan ook de eerste regels van het clublied. En dat met name de arbeidersclub Feyenoord zeer populair is bij WAVV'ers, mag geen verrassing heten.

Penningmeesters van andere clubs wrijven zich vergenoegd in de handen wanneer WAVV op bezoek komt, weet Hellegering. Dat betekent namelijk honderd betalende bezoekers extra. En als er een gat gegraven of iets gebouwd moet worden, dan staan er zy vijftig man klaar," vertelt de penningmeester trots. Alleen met het vinden van mensen voor het bestuur hebben we wel een probleem."

Nog steeds komen veelvuldig de echte Wageningse namen voor in de opstelling van elftallen en het bestuur van de vereniging. Maar inmiddels spelen meer en meer mensen van buiten een partijtje mee, sinds in de jaren zeventig de eerste studenten zich meldden als lid. Later volgden onder meer een kraker en een compleet team van de studentenvereniging GVC (Go Ahead Victoria Combinatie). Thans spelen in het tweede drie asielzoekers en trainen en spelen een paar handenvol studenten bij WAVV.

Zesdejaars veevoedingstudent Peter van Dooren voetbalt nu voor het tweede seizoen bij WAVV. Zodra hij het Brabantse land verliet voor een studie in Wageningen besloot hij door de week mee te trainen met een Wageningse club. Niet GVC, waar volgens hem het niveau te laag is en waar het maar de vraag is of iedereen voor de wedstrijd komt opdagen - een beetje los zand leek me dat. Evenmin bij Ona '53 (Ontspanning na arbeid), want daar waren de velden tijdens de training reeds overbevolkt. En ook niet bij de van oorsprong christelijke vereniging SKV (Sport kweekt Vriendschap), want die speelt op zaterdag en dat kwam hem slecht uit. De keus viel op WAVV. Wedstrijden bleef hij de eerste jaren spelen bij zijn thuisclub in Veldhoven.

Na een uitstapje van een jaar naar Bennekom is Van Dooren weer terug bij WAVV. Hij staat op de positie van laatste man in de basisopstelling van het eerste. Echt een club van timmerlieden, schilders en metselaars", zo omschrijft hij WAVV. Peter voelt zich er goed thuis en drinkt na training en wedstrijd een biertje mee. Er heerst daar natuurlijk een andere sfeer dan in het Wageningen dat je kent als student. Andere gespreksonderwerpen. Het gaat wat meer over vrouwen, vechtpartijtjes en uiteraard voetbal."

Over zijn studie heeft niemand van de club ooit moeilijk gedaan, al blijven studentleden een weinig voorkomend verschijnsel bij de vereniging. Misschien kreeg ik wat sneller kritiek wanneer ik een bal verkeerd raakte." Momenteel traint een andere student met het eerste mee. Peter: Daar heb ik toch meer contact mee dan met de andere spelers. Je trekt automatisch meer met elkaar op. Bijvoorbeeld klooien met de bal voor de training, dat doen we samen. Verder maakt het feit dat ik student bent niet veel uit."

Ze vragen wel 's wat ik doe," vervolgt hij. De mensen hier zijn best geinteresseerd. De meesten weten inmiddels wel dat ik iets met koeien doe."

Bij thuiswedstrijden staan en zitten honderden mensen om het veld, waaronder ook fans die het veld op lopen als het niet goed gaat met de ploeg. Peter: Het zijn echt mensen die het voetbal zeer aan het hart gaat." Hij omschrijft het voetbalklimaat als hard. Maar dat krijg je als je in het eerste speelt. Dan is het niet langer alleen plezier, maar ook prestatie. Wat dat betreft is het overal hetzelfde. Als je niet mee kan komen, dan slaan ze je over. Dat is de voetbalwereld en niet typisch WAVV."

Wel typisch WAVV vindt hij de wijze waarop alles is geregeld. In een woord goed. We hebben een jong elftal en een goeie trainer, Zeeger Tollenaar, met veel verstand van het spel." Maar ook het materiaal, de masseur en het eten voor de wedstrijd dragen zijn goedkeuring weg. Zeker in vergelijking met mijn ouwe vereniging thuis. Daar hadden we helemaal geen masseur, hadden we slechte ballen en trainingspakken. En dan die tribune hier: dat is een chique ding. Echt hoofdklasse-accommodatie." Helaas promoveerde WAVV voor het laatst naar de hoogste klasse in het seizoen 1954-1955, toen nog spelend op een veld waar nu de Pomonaflats omhoog rijzen.

Na een afwezigheid van drie maanden pakt Peter deze week de draad weer op voor wat waarschijnlijk zijn laatste seizoen bij de club zal zijn. Hij wil in januari afstuderen. Voor de competitie begint moet de club een maand lang vijf keer per week trainen. En spelen alle Wageningse clubs samen het Bergtoernooi.

De jubileumwedstrijd tegen Feyenoord in juli verloor WAVV weliswaar met grote cijfers (13-0), maar de vijfduizend toeschouwers hadden het naar hun zin. Tijdens deze jubileumwedstrijd schitterde Peter door afwezigheid. Daar heb ik niet echt spijt van, Feyenoord zegt me niet zo veel. De enige tegen wie ik graag zou willen spelen is Ronald Koeman. Het is mijn ploeg niet; geen enkele eigenlijk, ik ben niet zo idolaat." Hij lacht: Maar dat moet ik eigenlijk niet zeggen, dan krijg ik meteen ruzie. Er zijn bij WAVV verrekte veel mensen voor Feyenoord."

Re:ageer