Wetenschap - 1 januari 1970

De kip, het ei en de heerser

De kip, het ei en de heerser

De kip, het ei en de heerser


Heel lang geleden leefde in een land hier ver vandaan een man die meer
onderdanen had dan de koning. Hij was de heerser over de velden en de zeeën
en over alle wilde en tamme dieren en ook over een veld in de Dordogne. De
koeien, de schapen, de varkens, de vogels, de vlinders, de vissen, de
kippen en zelfs de vossen waren van hem en zijn vele raadgevers
afhankelijk. Een woord van hem betekende voor de koe, het varken, de vos of
de kip het leven of de dood.
Soms waren er boeren en buitenlui die morden als zij door een plaag werden
getroffen en al hun dieren op bevel van de heerser gedood moesten worden.
In het rijk van de heerser waren er ook geleerden die de raadgevers van de
heerser vertelden dat er heel andere methoden waren om de plagen te
bestrijden.
Maar de heerser wilde niet horen, want de heerser luisterde alleen naar de
godin Economia die in de grootste stad van het land der Belgen woonde. De
bekoorlijke Economia duldde geen tegenspraak en al helemaal niet van
studeerkamergeleerden uit een dorp aan de rivier. Wat goed is voor Economia
is goed voor de dieren en voor de onderdanen in het land van de heerser.
Economia wilde offerdieren, zoals de koe, het varken en de kip en als deze
offerandes niet regelmatig gebracht zouden worden, dreigde de schone godin
dat er nog veel grotere rampspoed over het land zou komen. Zij maakte de
heerser wijs dat haar vriendin, het geliefde orakel Exportia, het land in
de steek zou laten en dan zouden de poppen pas goed aan het dansen zijn.
Dan moest de buikriem echt worden aangehaald en zouden de kinderen en
kleinkinderen in het land van de heerser tot in lengte van dagen in diepe
armoede moeten leven.
Ook zou de heerser zelf ten val komen en zou hij zijn oude dag moeten
slijten met het omploegen van al zijn landerijen en met het oppoetsen van
de medailles van Chirac en van de vorst. Nog veel erger zou het zijn dat de
heerser dan nooit meer op de thee bij de koning zou worden genodigd en
vreselijk zou het ook zijn dat de heerser dan niet meer met zijn prachtige
gele das op de televisie zou mogen verschijnen.
Daarover had de heerser boze dromen en zelfs nachtmerries. Want de heerser
wist uit zijn jeugd, toen hij nog studeerde, dat Economia en Exportia
grillige en veeleisende minnaressen waren. Daarom ging de heerser ook
steeds meer twijfelen aan de zuiverheid van de waarden en de normen van
zijn beide vriendinnen. Gelukkig bracht de trouwe Biologica, een geliefde
uit een ver verleden, uitkomst. Na lang denken, raadde zij de heerser aan
om een paar scharrelkippen te adopteren. De heerser volgde haar wijze raad
op. Hij adopteerde één Drentse scharrelkip voor 29,50 euro, want een paar
zou voor de heerser, die vlakbij de zuinige Zeeuwen woonde, natuurlijk veel
te veel zijn.
Zijn beloning was zoet, want niet alleen was het geweten van de heerser
voorlopig gesust, maar de heerser kreeg van de adoptiekip ook nog zes
scharreleieren per maand. En zolang de kip van de heerser gouden eieren van
41 eurocent per stuk legt en geen bezoek krijgt van een plaag, zal het dier
gelukkig leven.

Kees de Hoog

Re:ageer