Organisatie - 1 januari 1970

De jacht op rijke buitenlandse student

De toekomst van Wageningen Universiteit lijkt voor een niet onbelangrijk deel af te hangen van een succesvolle rekrutering van studenten van buiten Europa. Maar dan wel studenten die in staat zijn zelf zevenduizend euro per jaar aan collegegeld neer te tellen: de zelfbetalers. Internationale beurzen worden ervoor afgestruind, en vertegenwoordigers van de universiteit ontvangen 800 euro per binnengehaalde student, werd duidelijk op de workshop over ‘succesvol werven over zee’

‘Het maakt niet uit wie hen betaalt, als ze maar geen beurs aanvragen’, aldus Rien Bor van het departement Onderwijs. Zijn werkgroep Voorlichting en werving sprak op 7 december tegenover de medewerkers van Wageningen UR over de rekrutering van zelfbetalers, de zelfbetalende buitenlandse studenten.
‘De dalende lijn die de MSc-studentenaantallen dit jaar laten zien wordt veroorzaakt door een lagere instroom vanuit het hbo’, stelt Bor. ‘Het aantal beurzen voor internationale studenten groeit maar weinig. Dus als we onze studentenaantallen willen handhaven, dan zullen we ons moeten richten op de internationale zelfbetaler, met goed internationaal marktonderzoek en nieuwe wervingsideeën.’
Om de afdelingen van Wageningen UR op de hoogte te houden van de problematiek in de internationale studentenwerving spreekt Bor vanmiddag tot een volle zaal medewerkers. Medesprekers zijn de hoofden studentenwerving van drie andere internationaal opererende onderwijsinstellingen: de Christelijke Hogeschool Nederland, de Hanze Hogeschool Groningen en de TU Delft. Aan de hand van de best practices vertellen zij wat de mogelijkheden zijn, waar het fout ging, en wat effectieve instrumenten zijn bij de rekrutering van zelfbetalers op de internationale onderwijsbeurzen van bijvoorbeeld Bombay en Jakarta.
Het draait allemaal om de rijke studenten van buiten Europa. Studenten die in staat zijn zevenduizend euro per jaar aan collegegeld neer te tellen. Totnogtoe worden zij veelal gerekruteerd worden door Bors 34 internationale vertegenwoordigers van Wageningen Universiteit: internationale alumni die in 24 landen studenten rekruteren. Voor elke gerekruteerde zelfbetaler betaalt Bor de representant achthonderd euro, met een extra bonus bij meer dan tien gerekruteerde studenten. Op deze manier wordt meer dan de helft van het aantal buitenlandse MSc-studenten binnengehaald.
Maar de internationale onderwijsmarkt is een vrij nieuwe wereld die zich snel ontwikkelt en die voor een groot deel nog ontdekt moet worden. ‘Waar we tien jaar geleden als pioniers begonnen door eens voorzichtig op een beursje in Jakarta te gaan staan, zijn Europa en Amerika allang niet meer de enigen die de grote internationale beurzen afstruinen opzoek naar de internationale zelfbetaler’, aldus Jon van Langenveld van TU Delft. ‘Nu gaan ook landen als China zich op de internationale markt profileren.’
Volgens Bor hangt er tegenwoordig veel af van een duidelijke uitstraling, en de ruimte tot onderhandelen. ‘Wij onderhandelen nog niet. Als een student met eigen auto en chauffeur bij ons op de beurs komt staat het collegegeld vast op zevenduizend euro, en zijn we de student kwijt. Loopt hij naar de stand van Leiden dan wordt er ingezet op dertienduizend euro, met een ‘persoonlijke’ korting van zesduizend euro. En dan wint Leiden’, aldus Bor.
‘Veelal sluiten onderwijsinstellingen dan ook deals met gehaaide agentschappen ter plaatse’, zegt Simon van de Wal van de Hanze Hogeschool ‘Het probleem is daarbij echter de betrouwbaarheid. Veelal vragen deze cowboys astronomische bedragen aan de studenten en geven ze valse informatie. Zo bleek afgelopen zondag in een uitzending van Netwerk dat tachtig Nepalezen aan de Dutch Delta University op valse voorwendselen naar Nederland zijn gelokt door een van deze cowboy-agentschappen, en vervolgens in de illegaliteit zijn geraakt.’
‘In die cowboywereld ligt de kracht juist bij het alumninetwerk en de persoonlijke contacten’, aldus Van Langenveld. ‘Cultuurverschillen en een onbewuste politieke kleur van je instituut creëren een groot risico. Persoonlijke contacten zijn dan erg belangrijk, men associeert zich veel liever met jou dan met je instituut.’ Ook denkt hij dat het kennen van het land de enige mannier is om inzicht te houden in de markt. ‘Waar het geld zit en waar rekrutering potentie heeft is vaak moeilijk te voorspellen en is van veel factoren afhankelijk. Dat de altijd zo sterke markt in Indonesië bijvoorbeeld plotseling lijkt in te zakken ligt onder andere aan de zwakke dollar’, denkt van Langenveld. ‘Veel studenten studeren met corruptiegeld en dat zijn dollars.’ / MV

Re:ageer