Student - 11 januari 2007

De feestdagen

256_nieuws.jpg
Zo, het zit er weer op. Ik ben vijf kilo zwaarder en mijn hart is tien kilo lichter. De heerlijkste vakantie is weer voorbij gevlogen. Ik ben echt dol op de kerstvakantie. Omdat de wereld dan even perfect is. Iedereen is in de stemming om lief te zijn tegen mij, lekker voor me te koken en me cadeautjes te geven. En dat hebben ze dan ook gedaan. Mijn huisgenoten, teamgenoten, vrienden en familie, allemaal hebben ze me de grootste verrukkelijkheden voorgeschoteld. Ik heb me een weg door de feestdagen heen gegeten, en nu is het grote uitbuiken begonnen. Ik kan geen chocola meer zien, geen jinglebell meer horen. Voorlopig drink ik niet meer en ik heb genoeg prullen om een prullenbak mee te vullen. Na al die vrede heb ik weer zin om tegen dingen aan te schoppen, gemeen te doen tegen de kassajuffrouw, en ‘hou je bek!’ te roepen als iemand me irriteert. Dat lieve wordt me te veel, het gewone leven is weer begonnen. Maar vandaag kreeg ik een pakje uit Zuid-Afrika van mijn zus. ‘Lieve Nicoletje, dit boekje is voor jou omdat ik denk dat je hem wel snapt en omdat er zo veel kleurtjes in staan... echt iets voor joe! Love you, Mexie.’ Een boekje over hoe goed het voor je is om dutjes te doen. De sneer naar mijn nog onafgemaakte studie negeer ik even, en denk aan hoe ze heeft gegiecheld tijdens het inpakken van dit cadeautje. Als ze hier was geweest had ik met een gezicht als een oorwurm ‘oh, vals!’ geroepen. En dan zou ze me keihard toelachen met een triomfantelijke blik die zegt: ‘Ik heb je door, je kunt niet ontsnappen. En toch hou ik van je.’ Ik mis haar. Nicolette Meerstadt

Re:ageer