Organisatie - 22 november 2007

De échte jubileumboom verdorde en crepeerde

Een eik achter villa Hinkeloord dient als model voor het kunstwerk dat het Wageningen Universiteitsfonds op 9 maart 2008 wil schenken aan de universiteit, die dan negentig jaar wordt. Een historisch foutje, want de échte jubileumboom uit maart 1918 staat op het grasveld vóór het gebouw. Nou ja, echte. Ook met deze boom is gesjoemeld.

Gedicht uit het blad Ceres van april 1919. / bron: Zwerftocht door Wageningen van Ad Rietveld, 2002
Gedicht uit het blad Ceres van april 1919. / bron: Zwerftocht door Wageningen van Ad Rietveld, 2002

Foto: .

Op vrijdag 22 maart 1918 – een kleine twee weken na de officiële opening van de Landbouwhogeschool Wageningen – verzamelt zich rond half vier een illuster gezelschap op het gazon voor Hinkeloord, het onderkomen van de toenmalige afdeling Boschbouw van de hogeschool. De verslaggever van de Wageningsche Courant spreekt over een ‘eigenaardige plechtigheid’ waarbij ‘professoren en het overige wetenschappelijke personeel der LH met hunne dames en zeer vele studenten’ een wijde kring vormen. Met een korte toespraak draagt de praeses van de senaat van het Wagenings Studentencorps Ceres een jonge eik over aan ‘den Senaat der LH ter herinnering van de inwijding daarvan’.
Ook de presidente van de meisjesstudentenvereniging heeft een rol in de ceremonie. Ze leest een oorkonde op perkament voor – ‘een sierlijk calligrafisch kunstwerk in kleuren uitgevoerd’ – die later voorzien van een groenwitte strik in een metalen koker naast de boom wordt begraven.
Het gezelschap zal zich kort daarop naar Hotel De Wereld begeven voor een diner, gevolgd door ‘kroegjool’ op het naastgelegen Ceres. Eerst krijgt rector magnificus prof. J.H. Aberson echter nog de eer om ‘den pas geplante jongen boom het eerst water te geven’. Hij roemt het studentencorps omdat die ‘geen monument van ijzer of steen, maar een boom en nog wel een eik’ als herinnering heeft uitgekozen.
Aberson sprak daarna de hoop uit dat ‘deze jonge eik evenals de nog zeer jonge LH mocht groeien, bloeien en vruchten dragen en worden een groote breedvertakte boom, de trots van het land’.
De hooggespannen verwachtingen van de rector zijn ogenschijnlijk waarheid geworden. De jubileum- of Ceresboom staat nog steeds pontificaal op het grasveld, omgeven door een ketting aan vier stenen paaltjes. Op één van die paaltjes staat het jaartal 1918. Er zijn echter sterke aanwijzingen dat er iets niet helemaal klopt. Zo staat in het logboek van Hinkeloord dat de paaltjes zijn geplaatst ‘rond een later geplante boom’. En in de kalender in de almanak van Ceres uit 1920, die in vogelvlucht het voorgaande jaar behandelt, staat: ‘Ceresboom R.I.P.’.
[img]Een voortijdige dood en stiekeme vervanging lijken het mysterie te verklaren. In het blad Ceres van april 1919 wordt een gedicht aan de boom – ‘symbool der Baby-Hoogeschool’ – opgedragen dat duidelijk maakt dat die in korte tijd ‘verdorde’ en ‘crepeerde’. En dat ‘s nachts in ’t geniep een nieuwe boom werd geplant.
De herinneringsboom die voor Hinkeloord staat is dus een beetje nep. Hij moet nu bovendien toekijken hoe een 150 jaar oude, dikkere collega in de achtertuin model staat voor het aluminium kunstwerk dat in maart bij Forum wordt geplaatst.

Re:ageer