Student - 22 november 2007

De aard van het paard

Charlot Helder is tweedejaars student Equine, Leisure & Sports bij Van Hall Larenstein in Wageningen. Afgelopen zomer leerde ze met paarden omgaan volgens de inzichten van Monty Roberts, de echte Amerikaanse paardenfluisteraar. Ze liep vijf weken stage bij het enige Nederlandse Monty Roberts centrum in Oudenhoorn.

1572_nieuws.jpg
‘Het centrum wordt gerund door Annemarie van der Toorn. Zij stuurt een paard aan vanuit lichaamsbeweging. Met haar lichaamstaal, zoals haar manier van staan en positie van de schouders, geeft ze aan dat ze leidt. Bij wilde paarden is er één leider, de alfamerrie of -hengst. De rest stelt zich onderdanig op. Dit principe wordt bij de methode van Monty Roberts ook toegepast om een paard te leiden zonder geweld of dwang.
Bijvoorbeeld door middel van een join up, in een ronde cirkel met hekken eromheen. Annemarie stuurt het paard van zich af en laat het links- en rechtsom draaien. Daarmee wordt het paard uit de kudde gezet. Na een tijdje buigt het paard zijn hoofd en begint te likken en te kauwen. Dat is een teken van overgave. Paarden gebruiken zelf ook dit soort manieren. Alles gebeurt vanuit rust en zonder dwang, vanuit de natuur van het paard zelf.
Er zijn veel mensen die paarden kopen, maar er weinig verstand van hebben. Op het centrum worden trainingen gegeven en er worden ook moeilijke paarden behandeld. Toen ik er was, was er een paard met rijproblemen, dat telkens stopte en achteruit ging lopen. Maar bij de meesten ging het om trailerproblemen, dat komt heel veel voor. Paarden die de trailer niet in willen, worden er vaak met zwepen of bezems ingeslagen en ontwikkelen zo een steeds grotere angst. Uiteindelijk willen ze helemaal niet meer. Het was heel apart om te zien hoe zo’n paard binnen vijf minuten op een rustige manier achter Annemarie aan de trailer inliep. Het was ook bijzonder om te zien hoe Annemarie met de eigenaren omging. Ze leerde hen om de problemen, die ze meestal zelf veroorzaakten, op te lossen.
Zelf heb ik vooral veel meegeholpen met het trainen van probleempaarden, gekeken bij het zadelmak maken van paarden, en geholpen met de join up-cursussen. De sfeer was gemoedelijk. Ik werd meteen in alles betrokken, ook bij het overleg. Ze stippelen een lijn uit voor de paarden. En soms doen ze een stapje terug om het paard te laten bijkomen. Je werkt vanuit hetgeen een paard aangeeft.
Zelf was ik al wel bezig op die manier, maar deze stage heeft me wel veel bewuster gemaakt. Het is belangrijk om het paard goed te observeren. Als een paard weerstand heeft, doet ie dat niet om jou te pesten, maar is er iets aan de hand. Veel mensen herkennen het bijvoorbeeld niet als een paard rugproblemen heeft.
Na deze opleiding wil ik diergeneeskunde studeren. Ik wil ook graag met probleempaarden gaan werken. Het herkennen van het probleem en het verhelpen ervan, om dat paard weer goed te krijgen, is wel een uitdaging.’

Re:ageer