Wetenschap - 27 juni 2002

De Boerderie

De Boerderie

Pauline de Koning woont er eigenlijk nog maar net, maar ze heerst in de groentetuin alsof hij al jaren haar eigendom is. Ze heeft juist van de week de eerste jam gemaakt. En vele potjes zullen waarschijnlijk nog volgen. De bessenstruiken buigen onder het gewicht van de rode, zwarte en witte trossen, die nodig geoogst moeten worden.

Het kruidentuintje, net buiten de moestuin, om de grote notenboom heen, is pas echt Paulines trots. Toen ze kwam, wist ze nauwelijks welke kruiden er allemaal in stonden, maar inmiddels herkent ze ze vrijwel allemaal. "Dat is echt iets wat ik altijd al wilde hebben. Toen ik hier kwam, was ik er direct weg van."

De Boerderie, gelegen aan de Dijkgraaf, midden in het Binnenveld, is al zo'n vijftien jaar studentenhuis. Eigenaar Bart Muller kocht het huis aan met het doel grote delen ervan te verhuren, om zo inkomsten binnen te krijgen. De Boerderie verhuurt hij aan studenten, terwijl op stal paarden staan van mensen zonder paardenstal. Twee groepen die, volgens Pauline, niet altijd even goed met elkaar kunnen opschieten. "De paardenmeisjes zeggen altijd dat we onze dieren niet goed voeren, met het gevolg dat zij dat wel eventjes doen. Daardoor krijgen we van die dikke kippen. Bovendien waren de eieren regelmatig weg. Toen ik hier net woonde, heb ik me verbaasd over die rare kippen. Nu weet ik wel beter." Ook in huis laten de paardenmeisjes zich gelden. "Soms lopen ze bij ons binnen om even te bellen. Ze kletsen zo een uur weg. Je moet er echt bij komen staan."

In de grote kippenren loopt ook hangbuikzwijn Henk rond. Pauline brengt regelmatig voer mee, van haar werk bij een restaurant. Dat werkt. "Ik was eerst een beetje bang voor hem, maar langzaam krijg ik een beetje een band."

Een van de kippen zit rustig te broeden in het gesloten hok. Dat doet ze volgens Pauline altijd, ook al valt er niets te broeden. "Eigenlijk zou ze de soep in moeten. Maar ja, we eten vegetarisch hier in huis. Dat gaat dus niet door."

Het is niet het enige idealistische trekje van de bewoners. In de kelder hangt een briefje met de vermelding dat alle kurk verzameld moet worden. Dat kan naar de schoenenwinkel in de Bevrijdingsstraat. Die maakt er weer schoenzolen van. Pauline moet er om lachen. "Dat hangt er nog van een paar jaar geleden. Toen waren ze hier echt radicaal. Werden de wortels nog met volle maan geplant. Heeft met de waterstand te maken. Het is me helemaal uitgelegd." Paula Hubens: "Als er toen een potje Calv? pindakaas in de kast stond, werd je daar zeker op aangesproken. Inmiddels is het niet zo streng meer. Als je hier wilt komen wonen, moet het gewoon klikken. En je moet lekker actief en enthousiast zijn. Dat is alles."

Toch blijft De Boerderie een ideaal huis voor verheven discussies. Onlangs nog heeft Margot Sprenger, ook sinds kort bewoner, met een aantal huisgenoten gediscussieerd over de mogelijkheid zelfvoorzienend verder te leven. Dat bleek toch geen goed idee te zijn. "Er zouden uiteindelijk te veel mensen voor nodig zijn. We zouden rogge en gerst moeten gaan verbouwen en de schapen zouden we gaan houden voor de wol. Maar aan studeren zou niemand meer toekomen. Bovendien, waarom hebben we anders al die jaren van ontwikkeling in Nederland gehad!"

Ieder heeft wel een reden waarom zij graag in het studentenhuis wilde wonen. Pauline heeft haar kruidentuintje en voor Margot gaf de stal met paarden en de geur, die je zelfs in de douche kunt ruiken, de doorslag. Toch kleven er ook wel wat bezwaren aan het wonen op de Boerderie. Vooral de afstand tot de universiteit speelt een grote rol. Margot: "Je moet steeds van tevoren plannen wat je moet meenemen. Anders blijf je de hele tijd heen en weer fietsen. Daar moest ik wel aan wennen." Ook wil het 's winters nog wel eens koud en donker zijn in de grote woonkamer ? met piano! - van het huis. Maar Pauline spreekt dat tegen: "Ik vind dat we een geweldige houtkachel hebben!" En de donkere nacht spreekt Paula weer aan. "Je kunt hier nog gewoon sterren zien."

De Boerderie, het is een idyllisch plaatje. En behoorlijk Wagenings ook: "Wat wil je, koffie of thee?" Kruidenthee natuurlijk.

Arin van Zee, foto Guy Ackermans

Re:ageer