Organisatie - 1 maart 2007

Cynisch fronsje

‘We hebben geen panklare oplossingen’, besluit Wiebe Aans, de voorzitter van de Gemeenschappelijke Vergadering. ‘Onze voornaamste boodschap is dat er over nagedacht moet worden.’
Nadenken zonder panklare oplossingen doe je maar in je eigen tijd, denkt rector Martin Kropff kregel. Zeker als het over de universiteit gaat. Maar dat durf ik niet hardop te zeggen. Dan maar een chagrijnig gezicht opzetten. Maar welk?
‘Ik kan jullie verzekeren dat de universiteit binnen WUR heel, heel belangrijk is’, zegt Kropff. ‘Ik snap ook niet waarom jullie daaraan twijfelen.’
Ik kan natuurlijk mijn mondhoeken naar beneden trekken, denkt Kropff, en mijn blik fixeren op de weke delen van Wiebes hals. Maar zo kijkt Aalt ook altijd, dus moet ik het niet doen. Ik moet me onderscheiden van Aalt. Ze denken toch al dat ik een marionet ben.
‘En als je dan toch kijkt in wat voor toplocatie we straks de universiteit gaan huisvesten, dan weet je hoezeer we de universiteit koesteren’, vervolgt de rector. ‘En toch voelen jullie je achtergesteld.’
‘Omdat jullie de studenten in die toplocaties gaan scheiden van de vakgroepen’, zegt Aans. ‘Omdat er in die prachtige gebouwen geen plaats meer is voor de kleinschaligheid van Wageningen Universiteit.’
Nu, flitst door Kropff heen. Het cynische fronsje. Precies zoals we hebben geoefend. Heeft die cursus Executive Body Language toch nog zin gehad.
‘Zit er iets in je oog?’, vraagt Aans. De gewezen actievoerder diept uit zijn jaszak een rode zakdoek op, en houdt die de rector vragend voor.
Kropff maakt een afwerend gebaar. ‘Welnee’, zegt hij.
Snel een gevatte opmerking maken, denkt Kropff. Joviaal overkomen. Kenmerk van een moderne leider. ‘Wij van het Bestuur krijgen niet zomaar iets in het oog’, grapt Kropff.
‘Da’s waar’, zegt Aans.

Willem Koert

Re:ageer