Student - 31 augustus 2017

Creatieve oplossingen voor de kamernood

tekst:
Stijn van Gils

Het is dit jaar bijzonder lastig voor met name Nederlandse eerstejaars om een kamer te vinden in Wageningen, bleek eerder uit een peiling van Resource. Maar de studenten laten zich niet zo makkelijk uit het veld slaan. Vier nieuwkomers vertellen hoe ze met wat kunst- en vliegwerk toch onderdak hebben gevonden.

©Shutterstock

Kamer in Heteren

Marthe Lamain, bachelorstudent Biologie, had zich al in januari ingeschreven bij Idealis. ‘Maar toch sta ik nog laag op de wachtlijst. De ouders van een vriendin van mij hebben toen een appartementje voor hun dochter gekocht. Ik zou daar samen met haar gaan wonen. Alleen, toen we samen op vakantie gingen, bleken we toch niet zo’n goede combinatie. Ik heb nu een kamer gevonden in Heteren. De prijs valt wel mee: 250 euro per maand voor 16vierkante meter. Dat ik moet fietsen, vind ik niet zo erg. Ik kom uit Friesland; daar moet je altijd ver fietsen om ergens te komen.’

Klein kamertje voor twee

Dewy Verhoeven, masterstudent Environmental Sciences, komt uit Landgraaf. ‘Dat is een heel eind met de trein. Eerst naar Heerlen, dan naar Utrecht, dan Ede-Wageningen. Al met al zou ik zeven uur per dag onderweg zijn, dat is niet te doen. Helaas had ik geen urgentie. Ik zoek samen met mijn vriendin naar een appartement. Voorlopig hebben we via via een klein kamertje gevonden waar we tijdelijk kunnen blijven. Het is niet ideaal, maar voor een paar weken moet het wel te doen zijn.’

Tijdelijk bij een hospita

Lianne Bijnagte, bachelorstudent Voeding en Gezondheid, komt uit Tiel. ‘Dat is een uur en tien minuten naar Wageningen, via een slechte verbinding. Als je een aansluiting mist, kun je al gauw een uur wachten. Gelukkig kan ik tijdelijk bij een hospita wonen. Op zolder, maar wel met eigen keukentje. Ik heb best hard gezocht naar een kamer en blijf zoeken. In december moet ik namelijk alweer weg. Dan wilde ze gaan verbouwen of zoiets.’

 

Appartement gekocht

Alianne Prins, bachelorstudent Agrotechnologie, kon maar geen kamer vinden. ‘Reizen is ook geen optie; ik kom uit Groningen. Toen zei mijn vader: we kopen gewoon wat. Voor mij alleen is dat te duur, dus we wilden er met vier mensen gaan wonen. Toen bleek dat daar een vergunning voor nodig was. Of we daar kans op maakten, wisten we niet. De mevrouw van de gemeente kon daar ook niks over zeggen. Na heel lang wachten hebben we de vergunning ineens gekregen. Een beetje onhandig is het wel. Ik moet mijn kamer nu nog helemaal inrichten.’


Re:ageer