Wetenschap - 30 augustus 2001

Confronterend kankeronderzoek

Confronterend kankeronderzoek

Christie Vermeulen, afgestudeerd in Biologie, specialisatie celbiologie

"Als tiener wilde ik al het kankeronderzoek in. Ik weet niet goed waarom, want niemand in mijn directe omgeving had of heeft kanker en het stond dus ver van mij af. Ik hou ervan om fundamenteel onderzoek te doen, om essenti?le processen te ontrafelen tot op de bodem. Het is ook belangrijk, want als je weet wat er aan het ongelooflijk grote proces van kanker ten grondslag ligt, kun je veel creatiever zijn in het ontwikkelen van therapie?n.

Het Nederlands Kanker Instituut (NKI) doet superfundamenteel onderzoek. Voor mijn afstudeervak bij het NKI heb ik onderzoek gedaan naar de rol van het gen Spo 11 tijdens de meiose, het celdelingsproces waarbij eicellen en spermacellen gevormd worden. Eerst moet je een mutatie in het DNA maken, dat importeer je in een cel en die cel injecteer je in een acht- tot zestiencellig muizenembryo. Deze embryo's ontwikkelen zich dan tot zogenaamde 'chimaeren', muizen met gedeeltelijk mutantcellen en gedeeltelijk oorspronkelijke cellen. Als je die doorfokt, heb je ??n vierde kans op muizen die alleen maar mutantcellen hebben. Dit is belangrijk om het effect van de mutatie goed te kunnen beoordelen. Het onderzochte gen heeft geen rol in de kankerontwikkeling en dus in de genezing, maar wel in de meiose. Als dit proces niet goed verloopt, kunnen afwijkingen ontstaan, bijvoorbeeld steriliteit.

Ze zeggen dat je na jaren van dit soort fundamenteel onderzoek minder betrokken raakt bij de ziekte, maar dat is absoluut niet waar. Alleen al die muizen die je ziet liggen, met vreselijke vormen van kanker. En dan te bedenken dat je dat z?lf hebt ingespoten! Vreselijk. Maar het is nodig voor het onderzoek. Je hebt je collega's soms echt nodig om het emotioneel te verwerken. Het gebeurt ook wel dat mensen stoppen met het onderzoek omdat ze het niet aankunnen. Dat zegt wat.

Het NKI is uitzonderlijk omdat het zowel een kliniek als een onderzoeksinstituut omvat. Als je 's ochtends door de hoofdingang de kliniek inkomt, is dat wel even een shock. Er worden dan ook de killers, de echte zware gevallen, behandeld. Tijdens de cursus van het NKI kregen we een rondleiding. Dan zie je de bestralingsruimtes en de hoofdmaskers die mensen tijdens een bestraling van hersentumoren dragen. Dat is gewoon keihard, daar word je wel even stil van. Eenmaal door de glazen deur tussen de kliniek en het onderzoeksgebouw, heb je er niet direct meer mee te maken, maar het heeft toch invloed. En dat moet ook, denk ik."

Clarieke Hidden

'Alleen al die muizen die je ziet liggen met vreselijke vormen van kanker'

Re:ageer