Wetenschap - 1 januari 1970

Computerzaal, Computechnion, Wageningen

Computerzaal, Computechnion, Wageningen

Computerzaal, Computechnion, Wageningen


Het is druk bij de plekken waar studenten vlug achter een computer kunnen
neerstrijken. Erna Ribbels, vroeger werkzaam bij de helpdesk, maar nu
medewerker bij informatievoorziening, beaamt dit. ,,Het is altijd druk, het
begint om kwart over acht ’s morgens. Ze zijn rustig en ze werken heel
hard.’’ Ook vindt ze dat de studenten heel tevreden zijn. ,,Toen de anti-
RSI stoelen kwamen accepteerden ze dat gewoon, van ze zijn er. Niet van:
hé, hé, zijn die er eindelijk en waarom nu pas.’’ Carriene Lukkien,
studente Voeding en gezondheid, is even snel achter de computer gekropen om
een adres op te zoeken en haar mail te checken. ,,Ik werk liever thuis, het
is niet zo rustig hier en ik vind de werkplekken niet altijd goed
afgesteld.’’ Trienika Luth, Margriet Smits en Wieke van der Kuil,
derdejaars voeding en gezondheid, werken hard en geconcentreerd aan hun
conceptverslag. Het moet namelijk snel ingeleverd worden. Het
onderzoeksplan van zes pagina’s gaat over het meten van het kwaliteit van
leven bij kinderen met obesitas, ernstig overgewicht. ,,We werken hier
vooral omdat we dan met meerdere computers samen kunnen werken.’’ Ook
hebben ze helemaal geen last van de bijgeluiden. Wel van kapotte computers.
,,Schrijf dat maar op, aan die achterste tafel bijvoorbeeld doen drie
computers het niet, eigenlijk al die computers waar geen mensen zitten zijn
stuk.’’ Trienika heeft ook wat last van het - volgens haar - irritante
printsysteem. ,,Ik kan hier gratis printen, maar dat is niet overal. De
universiteit moet eigenlijk overal hetzelfde systeem hanteren, hier word
je een beetje gek van.’’ Ribbels kijkt vanuit achter haar glazen werkplek
uit op de studenten. ,,Als het examenperiode is dan mis ik ze gewoon. Ze
horen er gewoon bij.’’ | E.T., foto G.A.

Re:ageer