Wetenschap - 20 juni 2002

Commentaar: Kenniseenheden

Commentaar: Kenniseenheden

Wageningen is te lang in zichzelf gekeerd geweest en heeft de aansluiting met de samenleving gemist. Nu de grote reorganisatie achter de rug is, gaat Wageningen UR zich daarom richten op de buitenwereld. Dat is het nieuwe beleid, en het is van levensbelang: worden we niet zichtbaar, dan komen de studenten niet. Probleem is alleen dat inspelen op problemen in de samenleving nu juist bemoeilijkt wordt door de zojuist ingestelde kenniseenheden.

Maatschappelijke problemen, of het nou voedselcrises, dierziektes of honger in Afrika is, vragen om een integrale benadering en niet een analyse op deelaspecten. Dat vraagt om interdisciplinair denkwerk. Iedereen is het daarmee eens, en het wordt beleden in beleidsnota's. Toch hebben de kenniseenheden mensen nu juist opnieuw 'verkokerd' rondom de eigen discipline. Ze bemoeilijken daarmee een integrale benadering.

In de kenniseenheden worden DLO en universiteit geacht samen te werken. Daar is op zich niets mis mee. Maar beide instellingen moeten niet dezelfde organisatiecultuur krijgen. Een DLO-er is met handen en voeten gebonden aan de opdrachtgever en zal moeten bedanken voor het hebben van een eigen mening. Maar van een universitair onderzoeker mag wel verwacht worden dat hij of zij vrijuit kan spreken. Nu universiteit en DLO dezelfde directie hebben, dreigt levensgroot het gevaar dat ook de universiteit commerci?ler gaat werken en excentrieke meningen minder vaak naar buiten mogen komen. Daarmee verliest de universiteit een belangrijke maatschappelijke functie.

In dit licht zou Wageningen UR beter af zijn zonder kenniseenheden. Maar niemand zit te wachten op een nieuwe reorganisatie. Toch moet gewaakt worden voor de gevaren van de kenniseenheden. De universiteit moet een universiteit blijven en geen consultancybureau worden, en de kenniseenheden mogen interdisciplinair denken niet dwarszitten.

Joris Tielens

Re:ageer