Wetenschap - 26 april 2001

Column

Rust en Ruimte

'Rust en ruimte, daar moeten we zuinig op zijn. Trek de groene grens', schreeuwt Milieudefensie ons toe. Of we allemaal maar even onze handtekening willen zetten tegen de Vijfde Nota Ruimtelijke Ordening. Deze nota biedt namelijk veel te weinig bescherming voor onze mooie idylische groene ruimte.

Minister Pronk, inderdaad, dezelfde minister die ook die Vijfde Nota heeft geschreven, heeft onlangs het voornemen gelanceerd om het platteland tot stiltegebied te verklaren. Tussen zeven uur 's avonds en zeven uur 's ochtends mag er niet meer dan 35 decibel aan geluid geproduceerd worden. Zelfs de VVD had vraagtekens, lees ik op hun website.

Milieudefensie heb ik er nog niet over gehoord. Pronk een beetje kennende, verbaast dat mij ook niet. Zijn voorstel is natuurlijk allesbehalve levensvatbaar, laat staan uitvoerbaar. Het is dan ook politiek in optima forma: verdeel en heers. Achter de wilgentenenschermen bij Milieudefensie heerst wanorde, men rent door elkaar, schreeuwt, fluistert achter ruggen om en zit wanhopig met de handen in het haar. Pronk doet het weer. Wat moeten wij hiermee? Zijn we ervoor, zijn we ertegen?

"Voor!" roept iemand, een campagneposter van de muur rukkend. "Hier staat het toch? Rust en ruimte, daar moeten we zuinig op zijn. Rust! Daar staan we voor! Leve Pronk! Vergeef hem die Vijfde Nota, hij is onze held!"

"Zelfs een loeiende koe zit nog boven die 35 decibel", verzucht een ander, "en een blaffende waakhond. Een omvallende boom in een voorjaarsstorm, het burlen van het edelhert. Ik maak me sterk dat het knagen van de dennenschorskever of het ploffen van een boleet..."

"Koeien? Wat hebben wij nou met koeien? We zijn LTO niet, hoor eens even. Heb jij ooit een groene koe gezien? Is de koe soms een inheemse diersoort? En de waakhond? We hebben al veel te veel van die intensieve veehouderij. En de akkerbouw is ook veel te ver doorgeschoten. 's Nachts doorgaan met oogsten als het morgen gaat regenen, hoe komen ze erbij! Back to basics moeten we. Zon onder? Dan is het slapenstijd, punt. Laat de natuur regeren. Rust en regelmaat, dat heeft een mens nodig."

Zuchtend wend ik mij van deze discussie af, en laat het poldermodel haar werk doen. Wat er ook uitkomt, het wordt toch weer een waterig compromis van het een of ander. Dat heb je zo met polders. Mijn gedachten dwalen af naar Palermo. Net zo groot als Ede, ongeveer zes keer zoveel inwoners en voor een Italiaanse stad nog bijzonder veel mooie groene parken en parkjes. In Itali? is het probleem dat de lege ruimte eromheen opgeslokt wordt door massa's tweede huisjes van mensen uit de stad, om de zomer in door te brengen. In Nederland is het probleem dat de ruimte in de stad wordt opgeslokt door massa's stukjes groene ruimte en rust. Tuintjes noemen we dat. Eigenlijk vraagt Milieudefensie je dus je handtekening te zetten voor meer hoogbouw in de stad en je tuintje op te geven. Ik moet de Nederlander nog ontmoeten die d??rvoor wil tekenen.

Vincent Schut

Re:ageer