Wetenschap - 28 juni 2001

Column: Zalige komkommertijd

Column: Zalige komkommertijd

Er zijn zo van die rampzalige samenlopen van omstandigheden. We hadden vorige keer al geconstateerd dat we sinds eind mei in het astrale tijdperk der komkommers waren terechtgekomen. Deze heerlijke groene vrucht bevat bijna alleen maar water en staat dan ook symbool voor een zalige leegte. Anders dan de Hollandse kleibint of de ouderwetse koolraap, is de mooie rechte komkommer een toonbeeld van gladheid en statiek. Het is niet voor niets dat de biologisch-dynamische zaaikalender dit tijdperk stelselmatig ontkent; de komkommer logenstraft elke vorm van dynamiek. Het is, kortom, een heerlijke periode. Een zalige loomheid doortrekt je lichaam, belangrijke dingen worden onbelangrijk, je schuift je afstuderen nog maar eens een periode op. Afscheidnemende aio's op Fysko worden vaarwel geheten met een door de prof geschreven refrein dat eindigt met de woorden 'ach, wat doet het er ook toe', en de RSI waar je al een half jaar last van had, begint op wonderbaarlijke wijze weg te trekken. Was ik Umberto Eco geweest, dan had ik er met oude Latijnse bronnen onderbouwd bij kunnen verzinnen dat de komkommer een belangrijke rol speelde in de rustgevende meditatieve riten van de oude zen-monniken uit Lutjebroek, maar goed, ik ben Eco niet, dus die onzin zal ik je besparen.

Genoeg over het zalige aspect. We missen nog de samenloop die de ramp rechtvaardigt, hoewel de oplettende lezer die hier en daar reeds tussen de regels door heeft kunnen zien piepen.

Komkommertijd en zomerweer tegelijk is al een beetje rampiger. Maar omdat dit altijd iedereen tegelijk overkomt, is het niet zo'n ramp dat er dan eigenlijk niets uitgevoerd wordt. Men neemt massaal vakantiedagen op en rijdt naar het strand, waarna zon, zand en zee het lichaam strelen en de geest bedwelmen. Voor iedereen die iets dergelijks doet, is dit zalig. Voor de rest een ramp. Aangezien er meestal maar weinig rest overblijft, blijft er ook niet veel ramp over.

Zodra je ook nog eens op Droevendaal woont, gaat het fout. Je begint je dag met een lekker ontbijtje in de tuin. Zittend in het gras, ontwaar je in de verte het silhouet van planten die zo uit Gondwanaland ontsnapt lijken te zijn. Je blijft een tijdje zitten mijmeren over het decoratieve gehalte van de meer dan twee meter hoge reuzenbereklauw. Afgelopen voorjaar had je je nog heilig voorgenomen deze plant nu eens eindelijk uit te roeien, nu denk je: ach wat doet het er ook toe. Tijdens het scheren bewonder je de nachtvlinders die zich afgelopen nacht weer in de badkamer hebben laten vangen. Je zou een horretje kunnen maken, hetgeen zeker aardig is voor al die vlinders die zich nog niet hebben laten vangen. Maar dat is dan ook het einde van het bewonderen.

O dilemma's, verzacht door de invloed van het komkommertijdperk. Schuif het voor je uit, denk niet na, leef bij de dag.

Ik wens u een prettige komkommerzomer. En wees een beetje coulant met hen die op Droevendaal wonen. Zij hebben het zwaar, deze periode, al hebben ze dat zelf niet door.

Vincent Schut

Re:ageer