Wetenschap - 24 januari 2002

Column: Pampa aan de Rijn

Column: Pampa aan de Rijn

Ik heb de primeur. Ik weet wat pappa Zorreguieta over de streep heeft getrokken. Waarom hij toch akkoord is gegaan met het onmenselijke: niet aanwezig zijn op de bruiloft van zijn Max. Ik weet het. Maar ik kan het niet zeggen. Wel kan ik een tipje van de sluier oplichten. De sleutel ligt in Renkum. Nee, nu niet moeilijk doen. Niet alles gebeurt in Wageningen. Sterker: Wageningen wordt niet altijd gehoord. Of eigenlijk wordt Wageningen steeds minder gehoord. Zo was het goed afwezig tijdens het biotechnologie-debat. Dat viel op. Terwijl Wageningen altijd zo belangrijk was, zitten nu al die bedrijven in Leiden. En dat ligt gevoelig. En wat doet het bestuur? Het organiseert een ontbijt. Nou, dat werpt zijn vruchten af. Gezamenlijk nadenken waarom we niet gehoord worden. Het komt door ons imago, zegt de een. Nee, het ligt aan de bedrijven. Die hebben de gentechnologie geannexeerd (een andere kenner). Alsof dat niet opgaat voor anderen. Waarom liggen die bedrijven dan niet hier? Wat is er in Leiden dat we hier niet hebben?

En natuurlijk was er iemand die ons de les las. Het komt omdat we niet met ??n mond praten. En dat is zo verwarrend voor journalisten. Nee, die zitten op eenheidsworst te wachten. Vooral niet kritisch nadenken en een eigen mening vormen. Nieuwe initiatieven eerst voorkoken in een 'Wagenings atelier', het vleesgeworden Veluwse poldermodel. En dan eerst goed naar elkaar luisteren wat we willen, en waarom ook al weer. Zodat we allen hetzelfde kunnen vertellen. Dat helpt. Na drie decennia lang met slechts ??n argument de hele voedselproblematiek te hebben bestreken ('er is meer voedsel nodig, en dus moet de productie omhoog') wordt ook hier nog een atelier over georganiseerd. Zodat we het nogmaals kunnen bedenken. Sta me bij.

Geen wonder dat spraakmakend onderzoek zich steeds meer elders begeeft. Gen-stier Herman met pensioen? Hij gaat naar een museum in Leiden. En nu begint het al in Renkum. Let maar op: het begint met een fabrieksterrein. Het beekdal wordt in ere hersteld om een doorbraak te forceren tussen zand en rivierklei. Als het Rijk even schokt (honderd miljoen) wordt het weer mooi bij Renkum. Mooi dalletje aan de vallei, uitlekkend in de Rijn. Enig toch? Zo komt de Veluwe naar de Rijn. Met ecoducten kunnen herten en wild naar de rivier. Ree, ringslang, en natuurlijk de beekprik (wie kent hem niet?). En snapt u hem een beetje? Want wie moet die herten jagen? Er komt meer ruimte, land, water, rust, kortom: meer herten. E?n grote prairie van Apeldoorn tot Renkum. Van Vecht tot Rijn. En vanuit Apeldoorn zullen ze bejaagd gaan worden. Het zal beginnen in de koninklijke stallen. Geen drijfjacht, maar het zal er wel op lijken. Helpers zullen herten en wild verschrikken. En zo komen ze in Renkum, waar ze het water in denderen. En bij Lexkesveer worden ze gevangen. Met drijfnetten. Wat dacht u dan. Het mag niet, maar het gaat gebeuren. En dan moet u opletten wie er de leiding heeft. Staande in een cabriolet naast de koning zal hij het veld overzien. Zoals alleen hij het kan. Wie zeg ik niet. Want dat is nog geheim.

Egbert Lev

Re:ageer