Wetenschap - 8 februari 2001

Column: Naar de tropen

Column: Naar de tropen

Ik en met mij vele andere kijkers zijn al jaren dol op Ria Bremer. Want tegen Ria is geen kwaal noch aandoening bestand. Open wonden, vreselijke zweren, etterbuilen, wratten, loopneuzen, kalknagels en noem maar op, niets ontsnapt aan haar spiedend oog en aan haar cameraploeg. Wat de relatieman Menno B?ch is voor de eenzame mens, is Ria voor de gezonde medemens. Daarom bereikten haar image en haar kijkcijfers ongekende hoogten, want griezelen willen we allemaal en bij de Avro zit je goed. Daarom ben ik zo blij met onze studentenarts, die de tijdgeest bijna net zo goed als Ria verstaat. Geen geleuter over wakker worden in 'food valley' of gezeur over het voortreffelijke onderwijs in het Engels in bruisend Wageningen aan de Nederrijn. Dat trekt geen massa's studenten, daar hebben we de lijst uit Groningen niet voor nodig. Hooguit komt er een hitsige 'nerd' op af, die op mijn gang met hamer en nijptang de prachtige poster van Claudia Schiffer heeft verwijderd en mij daardoor veel arbeidsvreugde heeft ontnomen. Onze eigen dokter begrijpt het gelukkig helemaal, want met enge ziektes lok je geen viezeriken naar Wageningen, die zich stilletjes aan een topmodel vergrijpen, maar oergezonde studenten die blaken van frisheid en levenslust. Daarom is het zo goed dat onze arts hun spoelwormpjes uit Costa Rica in potjes bewaart en dat hij vurige kraters in de arm van een studente fotografeert. Daarom is het nog beter dat hij er een paar weken geleden eindelijk mee in de krant voor het voetlicht durfde te treden. Dat is andere koek dan die sufferds van de KUB die ook aan hun image werken, maar zich geen Katholieke Universiteit Tilburg durven te noemen. En zich daarom in Duitsland en Frankrijk University of Tilburg gaan noemen en in Vlaanderen en in de voormalige generaliteitslanden Universiteit van Tilburg, met nog een of andere slappe katholieke ondertitel erbij in de hoop dat aankomende ongelovige studenten dat niet lezen. Neen, geef mij dan onze wormenvanger maar, zo helder als glas en zo hard als graniet. Want een gezonde Wageningse student gaat natuurlijk naar de tropen en dat is lachen, gieren en brullen. Dat is andere koek dan een ontgroening bij het Rotterdamse corps. Want wat onze studenten in de tropen kunnen oplopen, daar hebben ze in het Havenziekenhuis nog nooit van gehoord. Maag- en darmstoornissen, reizigersdiarree, parasieten, knokkelkoorts, bilharzia-wormen die lever en longen aantasten en niet te vergeten de loa-loa-worm waar je overal zwellingen en dikke polsen van krijgt. Om maar te zwijgen over malaria, gele koorts, hepatitis en hersenvliesontsteking, want daar heb je tenslotte pillen en injecties voor. Maar als onze studenten door het kakelen van een haan, een beetje geschonden en wat rillerig, weer in Wageningen wakker worden, dan zijn het volwassen kerels en meiden geworden, die tegen een stootje kunnen. Dat willen middelbare scholieren van tegenwoordig ook bijna allemaal worden en nu weten ze in Gelderland gelukkig wat ze na hun eindexamen daarvoor moeten doen. Kees de Hoog

Re:ageer