Student - 13 augustus 2015

Column: Naakte meisjes

tekst:
Stijn van Gils

Sommigen zeggen dat het studentenleven om seks en bier draait. Dat is onzin. Elke herinnering is een gepolijste versie van de werkelijkheid.

Ik durf gerust te stellen dat ik in mijn studententijd aanzienlijk meer rotte komkommers heb gezien dan naakte meisjes. Veel groenten waren er niet in ons studentenhuis. En toch, in tegenstelling tot naakte meisjes, bewaar ik nauwelijks herinneringen aan rotte komkommers. Welgeteld weet ik slechts één voorbeeld. Die komkommer zag er nog best goed uit. Tot je ‘m vastgreep. Toen bleek het een soort waterballon te zijn. Eén die elk moment zou kunnen knappen, maar dan met een frisse komkommergroene huid. Misschien was het trouwens een courgette.

Aan naakte meisjes daarentegen bewaar ik diverse herinneringen. Dat terwijl in werkelijkheid al mijn versierpogingen jammerlijk mislukten. Echt, Wageningse studentes zijn best wel geïnteresseerd in spannende trucjes met Excel. En ook wel in lange gesprekken, maar dat betekent: niets. Eén keer ben ik preventief afgewezen, via e-mail: “ik weet niet hoe je over mij denkt, maar ik wil je toch even zeggen dat ik niks in jou zie”.

Hoogtepunt was een vriendje dat boos op mij werd. Eindelijk iemand die in mij een serieuze bedreiging zag. Het liefst had ie me geslagen, denk ik. Een grotere boost voor mijn zelfvertrouwen kon ik me niet indenken. In mijn herinnering speelde ik gewoon hard to get. Was half Wageningen geïnteresseerd in mij, maar durfde niemand me te vragen.

Dat is het mooie van studeren. Je bent kwetsbaar, het is moeilijk en alles is nieuw. Maar hoe eenzaam en verdrietig je ook zult zijn, je herinneringen worden prachtig.

Stijn van Gils (28) doet promotieonderzoek naar ecosysteemdiensten in de landbouw. Maandelijks beschrijft hij zijn worsteling met het systeem wetenschap.


Re:ageer