Nieuws - 4 juni 2015

Column: Dictator-technieken

Je gaat toch niet kweekvlees legitimeren omdat je dan in één klap van het dierenwelzijn- probleem af bent? Wat is dat voor drogreden? En dan zeker als een vlag op een modderschuit een paar stamcelmoedervarkens wel dik in het stro zetten?

Kweekvlees is meer van hetzelfde: een ongekend vertrouwen dat we met techniek alles kunnen oplossen waardoor we zelf niet hoeven te veranderen. Dat wordt duurzame veehouderij genoemd. En direct komt er bij: ‘En het is zo goedkoop en het kan zo dicht bij mensen staan: een kleine kweekvleesreactor in een la van je aanrecht’. Ik hoor mijn vrouw al zeggen: ‘Kees, de varkensvleesstamcellen zijn op! Neem maar bontebentheimer- steakstamcellen mee, want die hebben van die leuke zwarte vlekken! O ja, ook wat gedroogde Goji-bessen van het PlantLab en nano-mayo, daar word je niet dik van!’

De moed zakt me in de schoenen als ik de geraffineerdheid zie op de website www.nextnature.net waar o.a. de WUR, de samenleving klaarstoomt voor nano-voedsel en dat ‘o zo diervriendelijke’ kweekvlees. Keurig met voor-en-tegenargumenten. Het wordt niet geschreven maar ik lees tussen de regels door: je bent gek als je kweekvlees en nano niet omarmt; immers, de rationele voordelen zijn immens!

Toch heb ik alle recht om, vertrouwend op mijn intuïtie, kweekvlees te weigeren, zonder harde wetenschappelijke en rationele argumenten te hebben. Gelukkig laten de meeste mensen op deze wereld hun intuïtie meespreken als ze voor een belangrijke beslissing staan. De ratio kan niet alles oplossen.

Kweekvlees, nanotechnologie, synthetische biologie, gmo, het zijn allemaal dictatoriale technieken en ik hou niet van dictators, ondanks al hun mooie beloften.

Kees van Veluw (57) is docent Permacultuur en netwerker biologische landbouw. Zijn visie haalt hij uit zijn werk met zowel Afrikaanse als Nederlandse boeren, zijn vrouw, drie zonen, hond en kippen.