Wetenschap - 22 februari 2001

Column: De fusie

Column: De fusie

Napoleon is er bij ons in 1810 mee begonnen. Jaren later volgden de grote gemeenten zijn voorbeeld. We noemden het toen nog inlijving of annexatie. Dat waren de scheldwoorden van de burgers en de dorpelingen die door de groten werden opgeslokt en hun zelfstandigheid verloren. Daarna zette het betaald voetbal de trend. De managers en de clubbestuurders noemden het fuseren, maar grote successen bleven uit. De bekers werden behaald door Feijenoord, Ajax en PSV, clubs die zelfstandig bleven. De fusiegolf hield echter aan. De KVP, de AR en de CHU gingen samen, dat was modern, dat was logisch. Maar de bloedgroepen bleven bestaan en het CDA verloor wel zijn machtspositie. Het geld en de banken gingen fuseren. De winsten stegen, maar de tevredenheid van de klanten daalde. Fuseren werd het toverwoord van de commissarissen en de president-directeuren van het grote en het kleine bedrijfsleven. Maar de bedrijfskundigen toonden aan dat het met de meeste bedrijfsfusies helemaal niet goed ging en dat de bedrijfsculturen botsten. Alleen als je het daar heel groot aanpakt, slaagt een fusie. Nu zijn de universiteiten aan de beurt. In Wageningen hebben we de tijdgeest goed begrepen. Wij zijn de voorlopers en de trendsetters. We hebben al een Wageningen UR en straks een subfaculteit 'dieren' met Utrecht en ook nog een snelle busverbinding met de Katholieke Universiteit Nijmegen. Maar we moeten op onze hoede blijven en op onze tellen passen. Want hardlopers zijn doodlopers en in Maastricht doen ze al iets samen met Hasselt. En de Technische Universiteit Delft wil fuseren met de Universiteit Leiden en met de Erasmus Universiteit en misschien wel ook met TNO. Let ook op Amsterdam en Groningen, daar heerst de stilte voor de storm. Daarom moeten we ze voorblijven en veel groter gaan denken. We moeten de vallei uit. We moeten ons zelf overstijgen en we moeten Nederland en misschien wel Vlaanderen in. Laten we maar allemaal met elkaar gaan fuseren. We gaan er een Universiteit van de Nederlanden van maken met een hoofdkwartier in Baarle-Nassau en Baarle-Hertog. Als dat niet lukt, want je weet het nooit met die Belgen, dan maken we er gewoon de Nederlandse Universiteit van met een hoofdgebouw in Houten of Nieuwegein. Zoiets hebben ze ook in de Verenigde Staten. Daar hebben ze een State University of Texas met een hoofdgebouw vol beambten in Austin en vestigingen vol wetenschappers en studenten in Dallas, Houston, Tyler en ik weet niet waar allemaal nog meer. Daar gaat het uitstekend, daar winnen ze Nobelprijzen. In Texas barsten ze van de 'bachelors' en 'masters'. Daar kankeren ze niet op kerstpakketten of schrijven ze niet in de plaatselijke krant over een te hoog ziekteverzuim. Wij van The Netherlands University at Wageningen en van The Netherlands Research Center at Wageningen behoeven ons dan helemaal geen zorgen meer te maken over cultuurverschillen, bloedgroepen, verhuizingen en ander ongemak. Want na de fusie aller fusies kunnen we in alle rust onze tijd eindelijk weer besteden aan het doen van onderzoek en het geven van onderwijs. Kees de Hoog

Re:ageer