Wetenschap - 13 september 2001

Column: De Euro League

Column: De Euro League

Wat PSV niet is gelukt en wat ze in Eindhoven ook nooit zal lukken, blijkt voor Wageningen een fluitje van een cent te zijn. In een vloek en een zucht hebben wij, van Wageningen UR, het voor mekaar gekregen. Wij gaan spelen in de Euro League van de Agrifood-divisie. Samen met de keiharde Schotten van Aberdeen, de behendige Oostenrijkers van Wien, de stugge Duitsers van Stuttgart, de flitsende Denen en de stoere Zweden hebben wij, tijdens de opening van het academisch jaar, de European League van Life Science universiteiten opgericht.

Dat is nog lang niet alles, want vlak voor het sluiten van de transfermarkt hebben we ook de internationale speler Herman Wijffels (u weet wel, de vroegere wegkapitein van de Rabo-ploeg) gecontracteerd. Hij gaat als distinghuised professor de motor van onze Euro League-ploeg vormen. Een zeer bekwame man. Een toekomstige minister van LNV, als het paars niet lukt een derde kabinet te vormen en als het ministerie van LNV bij de volgende kabinetsbespreking natuurlijk ook niet wordt opgeheven en bij VROM of EZ wordt ondergebracht.

We hebben nu eindelijk een ploeg die staat als een huis. Een ploeg waar vermaarde internationale spelers Ismail Serageldin (voorheen bij de FC Worldbank), Louise Fresco (van FAO-Roma), Patrick Morley (oud-speler van het noodlijdende KPN en daarom transfervrij) en Per Pinstrup-Andersen (van de fusieclub IFPRI) al deel vanuit maken. Men fluistert in de burelen van het hoofdgebouw dat er nog meer versterking komt. De brieven aan Cor, die binnenkort helemaal niks meer te doen heeft, en aan Sylvia moeten nog even wachten tot de lucht in huize Boonstra en T?th wat is opgeklaard. De transfer van Kareltje Vuursteen (de watervlugge rechtervleugelspits van Heerlijk Helder Heineken) hangt in de lucht. Onze vertrekkende voorzitter heeft wel verklaard dat tot zijn grote teleurstelling de transfer van Bram Peper naar Wageningen in Den Haag nog steeds onbespreekbaar is. Wel fluistert men de naam van een persoon uit de hoogste kringen. In de wandelgangen wordt gezegd dat het niet gaat om Brinkhorst van de huilende superboeren, maar om een van de grote Wimmen. De Wimmen die vroeger sociaal-democraat waren en in lang vervlogen tijden zich zelfs socialist noemden.

Eindelijk staat er weer een club op de berg die het aanzien waard is en waar wij ons allemaal, het bestuur, het personeel en de studenten, aan kunnen spiegelen. Onze leiders zeggen het zelf. De ereprofessoren vormen, in deze tijd van ontkerkelijking en verzwakkende waarden, aansprekende inspiratiebronnen van ons wetenschappelijk bestaan. Zij gaan ons de feedback geven op basis van de ontwikkelingen op hun vakgebied, wat dat gebied ook is en welke ontwikkelingen dat wel mogen zijn. De klus is geklaard. Het werk zit erop. We moeten het eerlijk bekennen, er waren twijfels. Creatief waren we aan het verslijten en fysiek dreigde slijting. Maar we zien het weer zitten. We gaan in de Euro League en met onze distinghuised professors een gouden toekomst tegemoet. Voorzitter, u wordt bedankt.

Kees de Hoog

Re:ageer