Wetenschap - 31 oktober 2002

Collegerecensie: LAR-10804

Collegerecensie: LAR-10804

Kunst, cultuur en architectuurgeschiedenis

Docent: prof. Klaas Kerkstra

"Een beetje achterin gaan zitten," luidt de waarschuwing van een bekende bij aanvang van het college kunst, cultuur en architectuur geschiedenis. Dat vooral de rechterzijde van de collegezaal geen veilig gebied is wordt er niet bij verteld. Daar zit ik dan, de benen lekker uitgestrekt en mijn ogen vol verwachting gericht op de dia's voor in de zaal.

Eindelijk eens iets anders, iets onWagenings, geen cellen, planten, koeien, geneuzel over landbouw, geld, sociale processen en voedselveiligheid. Wel leren over de obsessie van de oude Grieken voor ideale proporties en geometrische vormen. Maar waar is Kerkstra nu gebleven?

"Tijdens de Italiaanse renaissance begint de geschiedenis van de tuinkunst pas echt," klinkt het opeens in mijn oor. Brrrr, een rilling zoekt zijn weg langs mijn ruggengraat. Niet omdat het beeld van perfect geproportioneerde Italiaanse tuinmannen die vlijtig geometrische figuurtjes schoffelen in Romeinse lusthoven nou zo afschrikwekkend is. Nee, die rilling ontstaat doordat ik een onverwacht vermoeden heb omtrent de locatie van onze docent; hij bevindt zich pal achter me.

Kerkstra vertelt het mooi, maar het zou beter overkomen als de woorden niet zo letterlijk gepaard gaan met zijn hete adem. Op de momenten dat hij naar voren loopt of over de schouder van een ander heen oreert is het mogelijk om ontspannen van zijn verhaal te genieten. Harmonische verhoudingen, antropomorfistische architectuur, getallen, getalsrelaties en de Gulden Snede; Kerkstra heeft het er persoonlijk niet zo mee op, maar weet er geweldig over te vertellen.

Iedereen zit druk te pennen of staart naar de dia's. Misschien valt het daarom niemand op dat Kerkstra de persoonlijke aandacht van studenten mijdt. Aan de zijkant van het lokaal is hij veilig voor starende blikken en wanneer hij zich voor in de zaal waagt schieten zijn ogen van de dia's naar het bureau naar de vloer.

Echt storen doet het niet, het gaat tenslotte om het verhaal en de beelden die erbij horen. Je kunt je heerlijk mee laten voeren door de woordenvloed van Kerkstra. Tenminste, zolang je een plekje in het midden van de zaal uitzoekt. | L.M.

Re:ageer