Wetenschap - 1 januari 1970

Coen

Coen

Coen

Met de werkgroep Internationaal van de Wageningse Studentenorganisatie ben ik laatst naar Belgrado in Servië geweest. Je merkt er niet veel van de oorlog in Kosovo; bijna niemand praat er spontaan over

We hebben daar overlegd met de studentenvakbonden, onder anderen over de Free card-actie die we samen aan het voorbereiden zijn. Het is de bedoeling dat de studentenbonden daar gratis kaarten gaan verspreiden met daarop een boodschap voor tolerantie, democratie en vrede. Er komt binnenkort een ontwerpwedstrijd. De drie mooiste ontwerpen worden verwerkt tot kaarten

Op dit moment hebben we zo'n vijftienduizend gulden voor hen ingezameld. Daarvan kunnen ze ongeveer honderdtwintigduizend kaarten drukken. Het is wel lastig om het geld daar te krijgen. Je kunt geld op een Servische rekening storten, maar de banken hebben geen cash om het uit te keren. De hele economie ligt zo ongeveer plat. Via de ambassade storten gaat ook niet. We zijn nog naar een oplossing aan het zoeken, maar misschien moeten we het wel brengen

We hebben ook overlegd over een nieuwe wet die laatst in Servië is aangenomen. Volgens die wet stelt de regering direct de decanen aan. Die decanen komen allemaal van de regerende partij. De professoren moesten een verklaring tekenen waarin ze zich verplichtten de bevelen van de decanen op te volgen. De verklaring had zelfs twee blanco paragrafen die de decanen achteraf naar believen kunnen invullen. Veel studenten en professoren zijn tegen de wet in opstand gekomen, maar uiteindelijk hebben toch bijna alle professoren de verklaring getekend, want ze zijn ook fysiek flink onder druk gezet

Wij gaan nu studentenstatuten van allerlei universiteiten over de hele wereld bij elkaar schrapen, zodat zij kunnen aantonen dat dit soort wetten nergens voorkomt; een soort bewijs dat die wet echt niet kan. Dat is iets wat nog binnen onze macht ligt als studentenvakbond

Het was een fantastische ervaring om met die mensen te praten; de hoofden bij de mailtjes te zien. Toen wij daar kwamen, liepen veel van die mensen met emigratieplannen rond, maar aan het einde van de week waren ze blij met onze komst. Ze hadden weer wat nieuwe energie gekregen om door te vechten. Dat is echt geweldig. Maar ze moeten toch zelf vechten. Zij houden de moed er ook veel langer in dan buitenstaanders, want het is h371n land. Wij kunnen ze financieel steunen, helpen met informatievoorziening en helpen om de spirit erin te houden, maar meer kun je als mens hier echt niet doen


Groepsondernemingsraad DLO

Re:ageer