Wetenschap - 15 februari 2001

Claire Barnhoorn, derdejaars student Tropisch landgebruik

Claire Barnhoorn, derdejaars student Tropisch landgebruik

'Ik ben een realistische idealist'

Claire Barnhoorn, bestuursvoorzitter van OtherWise, noemt zichzelf een idealist, maar wel een die met beide benen op de grond staat. "Ik ben realistisch genoeg om in te zien dat sommige idealen niet haalbaar zijn, maar ernaar streven is altijd positief." Al op de basisschool wist ze dat ze Tropisch landgebruik zou gaan studeren. "De drang om mensen te helpen, is bij mij heel groot."

Barnhoorn is sinds eind december vorig jaar voorzitter van het bestuur van Stichting OtherWise. Dit is een non-profit organisatie die voor het grootste gedeelte bestaat uit studenten en ex-studenten van Wageningen Universiteit. Deze kritische groep wil binnen Wageningen UR discussies op gang brengen over onderwijs, onderzoek en ontwikkelingsproblematiek. Barnhoorn: "Eigenlijk ben ik er gewoon ingerold. Vorig jaar september werd ik door een oud-bestuurslid die ik kende, benaderd met de vraag of ik geen interesse had om bij OtherWise te komen. Eigenlijk raakte ik meteen enthousiast. De eerste paar maanden was ik algemeen bestuurslid Fondsen en sinds kort mag ik mezelf dus voorzitter noemen."

Voordat ze voorzitter werd bij OtherWise, had Barnhoorn al een ruime ervaring met besturen. Op de middelbare school zat ze in de medezeggenschapsraad en de leerlingenraad. "Ik weet niet waar die interesse vandaan komt, ik vind het gewoon interessant om ook met andere dingen bezig te zijn. Alleen studeren is zo saai." Barnhoorn organiseerde op de middelbare school ook acties, zoals de '24-uur hongerkuur'. "Dat is een actie die georganiseerd wordt door World Vision, een organisatie die zich inzet voor verschillende projecten in het buitenland. Nu zamelen ze bijvoorbeeld geld in voor India. De bedoeling is dat je je laat sponsoren voor 24 uur niet eten en de opbrengst gaat naar een goed doel. Op elke school wordt een projectleider aangesteld die de actie in goede banen leidt en op mijn school was ik degene die dat deed. Een leuk verhaal is dat ik werd uitgekozen om samen met twintig andere projectleiders op een projectreis naar Mauretani? te gaan. Daar leerde ik een meisje kennen die ook Tropisch landgebruik ging studeren in Wageningen en het toeval is dat ze nu ook bij OtherWise zit, als secretaris."

Al vanaf haar vierde wil Barnhoorn graag naar India. "Mijn vader heeft vroeger heel veel gereisd. Hij liet me foto's van het land zien en ik raakte op slag verliefd. Toen heb ik met mijn vader afgesproken dat we ooit nog een keer samen naar India zouden gaan. Het is er nog niet van gekomen, maar ik ga binnenkort op stage. Als het India wordt, dan nodig ik mijn vader zeker uit om langs te komen."

De wens om naar het buitenland te gaan, was er dus al heel vroeg en is nog steeds niet verdwenen. Barnhoorns grootste wens is nog steeds om naar het buitenland te vertrekken om daar mensen te gaan helpen. "Ik weet niet waar die drang vandaan komt, ik weet wel dat het gevoel om mensen te helpen bij mij heel diep zit. Bij OtherWise kan ik een gedeelte van dit gevoel zeker kwijt. Door het organiseren van discussies over bijvoorbeeld ontwikkelingsproblematiek hoop ik mensen wakker te schudden. Ik wil bereiken dat meer mensen ge?nteresseerd raken in de problemen die er zijn op dit gebied en ze laten inzien dat er heus wel mogelijkheden zijn om tot oplossingen te komen. Misschien vinden sommige mensen dit te idealistisch, maar ik weet van mezelf dat ik met beide benen op de grond sta. Ik ben realistisch genoeg om in te zien dat je sommige problemen niet zomaar oplost. Maar om helemaal niets te doen, daar kan ik me niet bij neerleggen. Soms is ergens naar streven al voldoende en bereik je op die manier ook wat. Ik ben van mening dat je dingen gewoon op een positieve manier moet benaderen."

Het gevoel iets te willen betekenen voor andere mensen komt niet alleen naar voren in haar werk voor Stichting OtherWise. Barnhoorn is naast haar studie ook actief als vrijwilliger voor de Stichting Regenboogboom. Deze organisatie zet zich in voor kinderen met een levensbedreigende ziekte. "Ik volg nu nog een cursus, want het is best heftig om bij zulke zieke kinderen op bezoek te gaan. Maar het geeft me een ontzettend goed gevoel dat ik die kinderen, al is het maar voor even, een gelukkig en onbezorgd moment kan geven."

Edmee Leeman

"Door het organiseren van discussies over ontwikkelingsproblematiek hoop ik mensen wakker te schudden", zegt Claire Barnhoorn.

Re:ageer