Student - 16 april 2009

CAPOEIRA EN MOOIE KUITEN IN BRAZILIË

Loes Mertens, zesdejaarsstudent biologische landbouw, deed onderzoek naar de nuttige schimmel mycorrhiza in een kleinschalig koffiesysteem in Minas Gerais, Brazilië. ‘Het is een heuvelachtig gebied en alles moet daarom met de hand. De kuiten van de mensen zijn dan ook ongelooflijk. Ik zag oma’s met de kuiten van twintigers.’

nieuws_3172.jpg
nieuws_3172.jpg

Foto: .

‘Het was nieuw voor me om in een laboratorium te werken waar iedereen met schimmels bezig was. Het had ook voordelen; ik heb veel paddenstoelen gegeten. Bij mijn afscheid heb ik een vegetarische barbecue gegeven met paddenstoelen. Dat was de grap van de maand op het lab. Ze vonden het heel geslaagd. Brazilianen zijn altijd wel in voor lekker eten en drinken.
In Rio zag ik de verschillen tussen arm en rijk het duidelijkst. Bijvoorbeeld een heel dure auto die langs een stoep rijdt waar iemand ligt te slapen. Toch vond ik de sfeer heel vriendelijk, warm en open tegenover nieuwe culturen, ideeën en mensen. Ik deed hier in Nederland al aan capoeira, een Braziliaanse vechtdans, en ik kon daar gewoon meedoen. Met capoeira herdenken de Brazilianen hun geschiedenis van slavernij en hun vrijheidsstrijd. Het is heel mooi om dat met al die verschillende mensen samen te spelen.
Ik vergelijk Brazilië wel eens met de Ark van Noach, omdat het een lange historie van immigratie heeft. Europese kolonisten, Afrikaanse slaven, Noord-Amerikanen, Aziaten en natuurlijk de oorspronkelijke indianen. Er zijn daarom heel veel verschillende huidstinten en de typische Braziliaan bestaat niet. Sommige mensen zijn heel blond en anderen heel donker. Ze noemen zich allemaal Braziliaan en erkennen elkaar daarin. Als je voorvaderen hebt van wel vier verschillende origines en al die verhalen kent, dan groeit er begrip. Er is wel discriminatie, maar veel minder uitgesproken dan hier.
Er gebeurt veel rond muziek, cultuur en geloof. Het is het grootste christelijke land te wereld en er zijn ook veel andere religies. Het leeft daar echt. Zelf ben ik ook meer gaan geloven. De christelijke verhalen worden daar heel anders verteld: als inspirerende, avontuurlijke heldenverhalen. Schuld en boete staan niet centraal.
Het is voor mij ongelooflijk dat er in zo’n groot land overal dezelfde taal gesproken wordt. En Brazilianen konden zich niet voorstellen dat je in drie uur door mijn land, België, heen kunt reizen en dan drie verschillende talen bent tegengekomen. Toen ik er kwam sprak ik nog bijna geen Portugees, behalve een beetje van capoeira. Ik heb het snel moeten leren want mijn eerste vergadering met de prof daar was in het Portugees.
Ik vind Brazilië erg inspirerend. Alles is daar wat moeilijker dan hier, bijvoorbeeld qua afstand, transport en financiering. Daardoor denken de mensen beter na over hun keuzes. Ik vond de kwaliteit
van leven daardoor eigenlijk hoger dan hier.’

Re:ageer