Wetenschap - 26 september 2002

Bomen schrikken niet van stapsgewijze vernatting

Bomen schrikken niet van stapsgewijze vernatting

Voor waterberging, natuurherstel of bosgroei worden steeds vaker bossen vernat. Als dat in meerdere, kleine stappen gebeurt is dat het beste voor het bos. Dan schrikken de bomen niet.

Onderzoekers van Alterra en Plant Research International hebben voor het onderzoekprogramma Overlevingsplan Bos + Natuur een stappenplan gemaakt voor bosbeheerders die hun bos willen vernatten. Het plan is gebaseerd op expert knowledge, vertelt projectleider dr. Ad Olsthoorn, die is toegepast op drie veldlocaties. De onderzoekers adviseren om stappen niet te snel te nemen, het liefst om de vijf ? tien jaar.

"Het gaat er om dat de bomen niet te hard schrikken", populariseert Olsthoorn het stappenplan. Bij vernatting verdwijnt een deel van het wortelstelsel en dat deel moet niet te groot zijn. Bomen kunnen anders afsterven of bevattelijk worden voor plagen, zoals de eik, die bij vernatting gevoeliger wordt voor de eikenprachtkever. Een beheerder kan uit een tabel lezen wat zijn bomen ongeveer kunnen hebben bij welke grondwatertrap. Wilgen en populieren hebben een hogere tolerantie voor water dan eiken of beuken.

Om risico's van tevoren in te schatten is het nodig om te weten of de bodem in de jaren 1930 vergraven is. Dit gebeurde toen uit productieoverwegingen, vertelt Olsthoorn, om de groei te bevorderen. Nu de bossen een natuurfunctie hebben gekregen, blijkt het wortelstelsel daardoor onnatuurlijk diep te zitten. Met een grondboor kan de beheerder dit simpel vaststellen, zodat hij weet of zijn bos gevoeliger is voor vernatting. | M.W.

Re:ageer