Organisatie - 7 december 2006

Boer vindt Marlies

De glimlach op haar gezicht spreekt boekdelen. ‘We hebben nu bijna vier maanden verkering.’ Terwijl haar omgeving dacht dat ze hard studeerde, logeerde Marlies in het geheim bij boer Martijn. In café De Kater in Wageningen vertelt de studente Marketing en consumentenwetenschappen over haar optreden in Boer zoekt vrouw.

14_achtergrond0.jpg
Het datingprogramma van de KRO was ook dit jaar een groot succes. Drie miljoen Nederlanders zaten de afgelopen tijd trouw elke zondag voor de tv. Ze zagen hoe vier van de vijf boeren een vrouw vonden. Onder hen boer Martijn die viel voor de Wageningse studente Marlies. ‘Martijn is nuchter en staat met twee benen op de grond. Toen hij achttien was, overleed zijn vader en nam hij de boerderij over. Dan heb je toch echt wel iets sterks in je’, vertelt Marlies trots. ‘Maar ik kan ook erg met hem lachen. We hebben dezelfde humor.’
En dat kon heel Nederland de afgelopen maanden zien. Watergevechten in de melkstal, racen over het boerenerf en genieten van pullen bier. Het maakte hen zeer geliefd bij het publiek. Vanaf de eerste aflevering was Marlies niet langer een onbekende. ‘Ik ben aan het afstuderen, maar de laatste weken schiet het niet echt op. Iedereen wil alles van ons weten’, vertelt ze. ‘De eerste keer dat iemand mij herkende was tijdens het winkelen in Ede. Ze zei: hé, jij bent toch Marlies? Mijn eerste reactie was: ja, maar waar ken ik jou dan van? Nu ben ik er wel aan gewend, maar het blijft apart om overal aangesproken te worden, zoals toen ik ging stemmen in het gemeentehuis.’

Vriendendienst
Het begon allemaal op 14 mei, toen de eerste aflevering van Boer zoekt vrouw werd uitgezonden. ‘Ik had bij mijn ouders in het dorp al gehoord dat er een jonge boer uit de buurt mee zou doen. Er zit twintig kilometer tussen zijn boerderij en die van mijn ouders. De Peelweg scheidt de twee gebieden. Martijn gaat altijd uit in dorpen aan de ene kant, ik aan de andere kant. Maar ik had hem wel een keer voorbij zien komen. Het was in eerste instantie niet echt mijn type. Tot ik zijn oproep op tv zag. Daarin vond ik hem toch wel erg leuk.’
Een huisgenoot van Marlies had de oproep van Martijn opgenomen. ‘Die bekeek ik met vriendinnen wel een paar keer per dag. Het was gewoon gein, maar hierdoor bleef het maar over hem gaan. En omdat ik geen vriendje had, vroeg iedereen of ik al had geschreven. Maar het hele televisiegebeuren erom heen was voor mij een drempel. Laat maar zitten, dacht ik.’
Haar vrienden dachten daar anders over. ‘Tijdens een koffiepauze in de Leeuwenborch vroeg een vriend of het tv-aspect de enige drempel was. Toen ik ja zei, wist hij genoeg.’ Samen met nog een studiegenoot ging hij naar een computerzaal en schreef namens Marlies een brief. Twee weken later werd ze gebeld door de KRO. ‘Voicemail, of ik met spoed terug wilde bellen. Ze wilden die zondag even met de camera langskomen. Alsof het de normaalste zaak van de wereld was.’
De eerste ontmoeting met Martijn vond plaats tijdens een speeddate in Drenthe. ‘Ik kwam daar aan en kreeg meteen een camera voor mijn neus. Maar ondanks de spanning voelde ik tijdens die vijf minuten met Martijn wel een klik.’ Hij koos haar dan ook als één van de drie vrouwen die bij hem een kleine week gingen logeren op zijn boerderij om elkaar beter te leren kennen.
Marlies kwam zijn erf oprijden in een felgele Unimog, een kleine vrachtwagen. ‘We zijn met vier meiden thuis. Mijn vader heeft de auto voor ons aangeschaft omdat die heel veilig is. Ik vind het een kei stoere auto en hij hoort een beetje bij mij.’ Na deze indrukwekkende opkomst, verdween ze echter even uit beeld. ‘Ik kon als enige al trekker rijden. Martijn zat daarom met Laura of Bibi op de trekker om het ze te leren. Hierdoor had ik geen moment alleen met hem en kon ik hem niet leren kennen.’

Hooien
Marlies begon te twijfelen. ‘Ik vond het lastig om na te denken over mijn gevoelens met alle camera’s om mij heen en de druk die ik voelde omdat Martijn al snel een keuze moest maken. Maar later gingen we toch nog even samen hooien. Ik heb hem toen verteld hoe ik me voelde. Dit was een goed gesprek en ik merkte voor het eerst dat er veel meer in hem zat dan ik dacht. Ik besefte dat ik hem echt leuk vond.’
Dit bleek wederzijds. Martijn stuurde Laura naar huis, Bibi en Marlies bleven over. ‘Het klikte ontzettend goed tussen ons. We sliepen met zijn drieën in de kelder en hadden diepzinnige gesprekken tot diep in de nacht. Bibi en ik namen ook regelmatig onze onderonsjes. Kom, even vijf minuten naar de kelder, zeiden we dan tegen elkaar. Dan deelden we even hoe gaaf het allemaal was.’
Tegelijkertijd sloeg de onzekerheid genadeloos toe. ‘Terwijl ik net besefte dat ik Martijn echt leuk vond, kreeg ik het idee dat hij en Bibi naar elkaar toe trokken. Hierdoor werd ik onzeker. Ik gunde het Bibi, zij gunde het mij. Maar het duurde nog twee dagen voor Martijn echt moest kiezen. Deze onduidelijkheid vond ik heel zwaar. We waren allemaal toe aan bevestiging en voelden een enorme spanning. Ik legde me er zelfs bij neer dat Martijn voor Bibi zou kiezen.’
De verbazing was dan ook groot toen hij voor Marlies koos. ‘Ik snapte helemaal niks van wat er gebeurde. We hadden zo naar dat moment toe geleefd. Maar ik vond het heel erg voor Bibi en voelde me een beetje schuldig.’ Terwijl Bibi haar spullen pakte, bleef Marlies nog even op de boerderij om bij te komen. ‘Volgens mij hebben we niet heel veel meer gezegd die avond. Het voelde wel goed, maar het was zo intens en emotioneel allemaal.’

Petje
Zolang de serie nog liep, mochten Marlies en Martijn niet samen in het openbaar zijn. ‘Meestal ging ik naar hem toe en gingen we samen de koeien melken. Maar ik heb hem ook wel eens Wageningen in gesmokkeld. Hij had een petje op zodat niemand hem zou herkennen.’
Marlies en Martijn zagen op tegen het terugzien van de beelden. ‘Ik heb heel veel van mezelf laten zien. Op dat moment besefte ik niet hoe ingrijpend het allemaal was. Ik kwam terecht in de Boer zoekt vrouw-molen en draaide vanzelf mee doordat er zoveel gebeurde. Ik dacht niet aan de camera of aan die drie miljoen mensen die het later zouden zien.’
Na de uitzending waarin de ontknoping te zien was, mochten Marlies en Martijn wel samen in het openbaar zijn. Ze gingen de woensdag erop naar de Palmindronk in café De Tijd in Wageningen. ‘Het leek wel een receptie. Iedereen kwam ons feliciteren en wilde met ons op de foto.’ Ook vroegen velen naar hun toekomstplannen. ‘Toekomst? Poeh, we leven van dag tot dag. Het is nog maar vier maanden.’
Maar plannen om boerin te worden heeft Marlies in elk geval niet. ‘Mijn oudste zus neemt de boerderij van mijn ouders over. Zelf wil ik graag een baan in het bedrijfsleven. Het is belangrijk dat ik mijn eigen ding kan doen. Maar hoewel ik zelf niet per definitie op zoek was naar een boer, voelt het wel vertrouwd. We weten wat we aan elkaar hebben en hebben dezelfde mentaliteit’, zegt ze terwijl ze haar laatste stuk koekje neemt en aanstalten maakt weg te gaan. ‘Over een uurtje komt Martijn bij me eten.’

Re:ageer