Wetenschap - 1 januari 1970

Boek/ Slow food: duurzaam genieten

'Genieten is fundamenteel voor Slow Food. Maar genieten alleen is leeg, en kennis alleen is saai. Genieten gecombineerd met kennis, solidariteit en ecologie, daar heb je wat aan.'

De oprichter van de internationale beweging ter bevordering van de ecogastronomie Carlo Petrini is in het boek 'Slow Food - Over het belang van smaak' duidelijk. De in 1989 opgerichte beweging - 'Als Fast Life in naam van de productiviteit ons leven verandert en ons landschap en milieu bedreigt, dan is Slow Food vandaag de dag het revolutionaire antwoord daarop' - streeft niet alleen naar een betere en gevarieerde gastronomische cultuur, maar ook naar kennis over de gerechten en landbouwproducten die daaraan ten grondslag liggen.
Bij het lezen van 'Slow Food' ga je als rechtgeaarde Wageninger vanzelf nadenken over de vraag waarom we die combinatie van genot en kennis hier niet kunnen maken. Uit de teksten in het boek spreekt een oprechte nieuwsgierigheid en fascinatie die gekoppeld wordt aan een zeker idealisme en persoonlijk genot.
Waar is dat in Wageningen te vinden?
Al lezend bedenk je ook dat Wageningen Slow Food serieus moet gaan nemen. De beweging is sinds 1989 uitgegroeid tot een internationaal fenomeen. Slow Food heeft inmiddels wereldwijd tachtigduizend leden, die zich inzetten voor het verzamelen en uitwisselen van kennis over regionale gerechten, en adressen van lokale eetgelegenheden die deze gerechten serveren.
Daarnaast werkt Slow Food aan het behoud van traditioneel en ambachtelijk geproduceerde eetwaar, zoals de Mestreechse Kalfspastei, het luchtgedroogde rundvleesproduct Naegelholt, de Amsterdamse Osseworst en kazen als de Texelse Schapenkaas en de Noord-Hollandse Meshanger. Maar ook houdt men zich bezig met het stimuleren van de teelt van oude landbouwgewassen, zoals de Utrechtse Sint-Jansui die wordt gekweekt in stadstuinen, en oude landbouwrassen, zoals de Schoonebekers die op de Drentse heide grazen.
In de laatste jaren is de beweging zich ook steeds meer gaan richten op de agrobiodiversiteit. Sinds 2000 bestaat de Slow Food Award for the Defense of Biodiversity, waarbij onder meer aandacht is voor de transhumances, waar overigens Alterra ook onderzoek naar doet. Dit zijn routes waarlangs de seizoenstrek van kuddes schapen en runderen plaatsvinden overal in Europa, wat langs het traject zorgt voor minder hoog gras en dus minder kans op bosbranden.
Wat opvalt in de teksten in 'Slow Food' is de samenhang tussen de gastronomische idealen die ten grondslag liggen aan de oorsprong van de beweging en de gevolgen daarvan voor ecologie, landbouw, landgebruik, agrobiodiversiteit en regionale cultuur. Nu we ook in Wageningen steeds meer gaan beseffen dat veel ruimtelijke problemen samenhangend in regio's naar een oplossing moeten worden gebracht, wordt het misschien tijd om Petrini of zijn Nederlandse tegenhangers eens uit te laten leggen hoe we die samenhang hier kunnen realiseren. En dan tegelijkertijd kunnen genieten. MW

Carlo Petrini, Slow Food - Over het belang van smaak, Mets & Schilt, ISBN 9053303820, 16 euro.

Re:ageer