Student - 25 januari 2016

Blog: Slechte verliezer

tekst:
Carina Nieuwenweg

Mensen zijn geboren winnaars, in de zin dat ze altijd willen winnen. In principe een nuttige drive, zo stelt blogger Carina Nieuwenweg, toch kan de wil te winnen ons lelijk in de weg zitten.

De mens houdt niet van verliezen. Op zich best fijn, competitief gedrag heeft vanuit evolutionair oogpunt zijn voordelen. De in lendendoekjes rondrennende mens werd zo immers gedreven beter te zijn en grenzen te verleggen. Dat die Darwinistische drive nog steeds komt bovendrijven nu we onze lendendoekjes hebben verruild voor beschaving, is best onhandig. Of het nu een simpel spelletje is, een toernooi of een sollicitatie. Zo af en toe kun je jezelf verliezen in het niet willen verliezen. 

Ik vermoed dat ze echt bestaan. Mensen die spelletjes of competities voor 'de lol doen'. Mensen voor wie, geheel in strijd met de competitief ingestelde menselijke aard, winnen een bijzaak is. Ik ben daar absoluut niet één van. Toen ik begon met studeren wilde ik atletiek oppakken. Ontzettend leuk tot ik er achter kwam dat bijna iedereen beter was dan ik. Daar was ik dus snel klaar mee. Dat ieder ander lid al jaren bij andere atletiekverenigingen had getraind maakte voor mij geen verschil. 

Niks is vervelender dan sociaal moeten doen tegen iemand die jou zojuist heeft ingemaakt.

Je kunt iets nog zo leuk vinden, het blijft gewoon vervelend er achter te moeten komen dat half studerend Wageningen er beter in is dan jij. Nee, dan blijven we liever in de waan dat we gewoon een koning zijn in wat we doen. Punt. Maar zo af en toe ontstaat de drang om grenzen te verleggen. Als het dan zover is dan kunnen we eigenlijk ook maar beter voor zorgen dat we weten hoe dat moet: verliezen. Want niks is vervelender dan sociaal moeten doen tegen iemand die jou zojuist heeft ingemaakt. Dat je daar dan tandenknarsend staat en moet aanhoren hoe je tegenstander naarstig opzoek is naar iets waar zij je dan toch mee kan complimenteren. Dat je dan zoiets te horen krijgt als: ‘je hebt echt potentie!’ Wat eigenlijk gewoon betekent dat je in het hier en nu niet goed genoeg bent. Voor je het weet flap je er iets naars uit (want dáár ben je toevallig wel meester in). 

Het vervelende is dat veel mensen ook gewoon slechte verliezers zijn. Mensen hebben gemiddeld nu eenmaal een groter ego dan goed voor ons is en die moet vooral niet gekrenkt worden. (Wat daar het evolutionair nut van is heb ik nooit begrepen...) Maar of het nu een spelletje is of een sollicitatie in de volwassen maatschappij: verliezen doen we af en toe allemaal. En dat doet pijn aan ons ego. Want diep van binnen gaan we enkel voor de winst. Al is het niet vandaag dan maar morgen. En misschien is een goede verliezer, gewoon iemand die gaat voor ‘de beste verliezer’.


Re:ageer