Student - 15 juli 2020

Blog: Remote Proctoring

tekst:
Geert van Zandbrink

Nooit ben ik zo in paniek geweest tijdens een tentamen als bij mijn eerste kennismaking met remote proctoring, surveilleren op afstand.

Het hielp niet dat ik de paniek in mijn eigen ogen kon zien in de kleine spiegel rechtsboven in beeld, waar een jongen zichtbaar aan het zwoegen was.

Is er, nu ergens op een computer drie uur filmmateriaal van mij staat, iemand die de beelden gaat bekijken? Als een timelapse misschien, of toch integraal met een grote bak popcorn? Wordt er wellicht een steekproef gedaan? De roomscan zullen ze toch in ieder geval wel gaan beoordelen. Ik moet zeggen dat ik erg mijn best heb gedaan om de examencommissie alle hoeken van mijn kamer te laten zien, inclusief een beeld in de spiegel om te tonen dat er geen briefjes op geplakt waren. Precies op dat moment zwaaide ik via de spiegel naar de camera – alsof de camera daarna niet drie uur op mij gericht zou zijn.

Gaat nu iemand drie uur aan filmbeelden van mij bekijken? Misschien met een grote bak popcorn?

Ik heb de privacyverklaring er nog eens op nageslagen: alle opnames worden bekeken door een ‘mens van vlees en bloed’ van het bedrijf dat de proctoring verzorgt. Als er iets verdachts gebeurt, worden de beelden doorgestuurd naar een team van WUR en eventueel naar de examinator van het vak. Die laatste mag besluiten om de examencommissie in te schakelen. Ook worden opnames willekeurig bekeken door het WUR-team.

Verder heeft de universiteit ons in de privacyverklaring verzekerd dat er niets gedaan wordt met de informatie over de objecten die onvermijdelijk gefilmd worden tijdens zo’n tentamen. Ik hoef dus geen gerichte reclames van Facebook te verwachten die mij een tapijt aanprijzen dat perfect kleurt bij de rest van het interieur.

Wat mij betreft mag er één uitzondering gemaakt worden op die privacyregel, want bedenk je: op dit moment moeten complete teams van proctoring-bedrijven bezig zijn met het bekijken van onze beelden. Zo’n 13000 tentamens leveren tienduizenden uren beeldmateriaal op, waarop de ene na de andere studentenkamer voorbijkomt. Niet het leukste vakantiebaantje, al dat materiaal bekijken, dus ik heb een tip voor die arme stakkers om er iets leuks van te maken: Tel het aantal Billy-boekenkasten in Wageningen. Ik heb er alvast twee.


Re:ageer