Student - 24 februari 2014

Blog: Goudlokje

2

Ik zit op de veranda van een superluxe hotel. Rustig, koel en een verse passiejus naast mijn laptop. Ik logeer hier niet, maar ik lunch hier wel en maak de hele dag gebruik van de luxe faciliteiten. Wat een contrast met het leven hier buiten.

Tanzania gaat de goede kant op, maar het blijft een arm land. Op weg naar het luxe hotel loop ik langs straatkinderen en bedelaars.

Ontwikkelingsorganisaties proberen ons al jaren te laten zien wat de impact van ons koopgedrag is op de situatie van arme mensen in andere delen van de wereld. Hier in Tanzania is de impact van hoe ik mijn geld uitgeef direct zichtbaar. Mijn economische impact bestaat voornamelijk uit geld betalen aan de universiteit, een dure safari boeken en geld uitgeven voor hotels, vervoer en eten. En daar zou ik het verschil kunnen maken.

Toch kies ik voor het luxe hotel. Ik weet dat mijn geld rechtstreeks naar de rijke Indiase hoteleigenaren gaat. Ik had ook in mijn eigen goedkope hotel kunnen eten. Of ik had mijn lunch kunnen bestellen in één van de restaurantjes in de buurt. Op die manier weet je zeker dat je geld naar Tanzanianen gaat. Maar ja, in mijn hotel wordt het zo allemachtig heet overdag en in Afrikaanse restaurants staat steevast een tv te tetteren en word ik door het complete mannelijke bezoek aangestaard. Dat werkt allemaal niet echt lekker. Ik weet het, ik klink als Goudlokje, maar ik moet me toch kunnen concentreren?

En dus leef ik hele dagen in het hotelparadijs. Aan het eind van de dag loop ik weer terug naar mijn eigen budgethotel. De aanblik van een kreupele vrouw op de stoep of een klein meisje dat me pinda’s probeert te verkopen doet mijn hart ineenkrimpen. Maar ik geef ze keihard geen geld omdat ik weet dat ik hun schrijnende situatie daarmee alleen maar in stand houd. Het enige wat ik kan doen is hopen dat het geld dat ik aan andere zaken uitgeef op de één of andere manier ook hen bereikt. Tegelijkertijd acht ik die kans klein.

Toch maar eens uitzoeken welke ontwikkelingsorganisatie hier zich om hen bekommert. Kan ik snel mijn schuldgevoel afkopen en rustig verder leven als Goudlokje, naar goed Westers gebruik.

Re:acties 2

  • Jeannet

    Romy, ik vraag mij in alle ernst af waarom jij uitgerekend naar Tanzania bent afgereisd. Voor je stage uiteraard, maar waarom je niet een stageplek in een westers land hebt uitgekozen.
    Jij komt inderdaad over als een 'verwend poppetje' die het liefst personeel voor zich laat draven en in luxe baadt.
    Je klaagt over de warmte, waarschijnlijk ook over de muggen en over het stof op je kamer.
    Echt, als ik jou was zou ik vandaag nog het vliegtuig terug naar Nederland nemen en de bevolking in Tanzania niet langer lastig vallen met je geklaag.

    Reageer
    • R

      Bedankt, ook ik erger me al langer aan haar instelling die te lezen is in haar blogs. Ik weet, ik hoef ze niet te lezen bij voorbaat, maar ik vind kwaliteit toch enigszins belangrijk. Zo een persoon moet toch representatief zijn lijkt me.

      Maar goed, waarschijnlijk 'snapt ze deze cynische reactie niet'.

    • Jeannet

      @R.
      En vervolgens valt me dan weer op dat Romy niet zelf reageert. Alsof ze de reacties op haar blog niet leest (of ze wel leest maar vervolgens gewoon negeert).
      @Romy
      Lees je de reacties wel? En als dat zo is, doet het je dan ook wat?

  • JH

    LOL, je druk maken over geld dat de lokale bevolking niet bereikt en dan wel geld aan een ontwikkelingsorganisatie gaan geven? Dan weet je inderdaad zeker dat er zoveel mogelijk geld aan allerlei strijkstokken blijft hangen.

    Als je echt de lokale economie wil steunen, moet je gewoon naar die restaurantjes gaan en die pinda's kopen. Als je het vervelend vindt om te worden aangestaard: dat begrijp ik, maar dit verander je niet. Als je ze vervelend vindt hierom, moet je ze niet financieel willen steunen.

    Reageer
    • WS

      Helemaal eens met JH. Dit soort columns getuigen van een achterhaalde visie die nog steeds uitgaat van de arme afrikaan. Als we willen dat afrika zich verder ontwikkeld wordt het hoog tijd om ze recht in de ogen te kijken ipv op ze neer te kijken. Een element van deze approach is juist lokaal ondernemerschap stimuleren!


Re:ageer