Organisatie - 7 augustus 2015

Blog: Een Mzungu van Alterra in Burundi

Nog nagenietend van de borrel op de Nederlandse Ambassade, waar ik had geproost op de verjaardag van onze Willem, las ik op 25 april Whatsapps van de Belgische ambassade en van vrienden: de Burundese president, Pierre Nkurunziza, had bekend gemaakt zich verkiesbaar te stellen voor een derde presidentstermijn.

Door Irene Moed, Junior Water and Food Security Expert voor Alterra

Niemand wist wat er daarna zou gebeuren. Ik had dan ook al op aanraden eten en water ingeslagen voor een paar dagen. Ik dacht nog bij mezelf toen ik op de markt liep: ‘Is dit niet wat overdreven, jongens?’ Nee, dus. Al snel hoorden we dat we ons huis niet uit mochten, tot nader bericht. Buiten op de straten waren in verschillende wijken demonstraties begonnen en rellen uitgebroken. Die tot begin juli doorgingen. En nee, die demonstraties zijn niet zo onschuldig als die op het Malieveld in Den Haag.

Waarom, vraag je je misschien af? Het akkoord van Arusha (waarop de grondwet gebaseerd is) stelt dat je maar twee termijnen president mag zijn. Pierre daarentegen, een redelijk eigenwijze Burundees, vindt dat hij recht heeft op nog een termijn, omdat hij in 2005 indirect verkozen is.

Ik zou op dit moment eigenlijk boeren aan het trainen zijn over Climate Smart Agriculture, want dat is wat ik doe. Maar goed, de boeren hebben nu wel iets belangrijkers aan hun hoofd dan klimaatverandering; namelijk de veiligheid van zichzelf en hun familie. Ik zat vervolgens die dagen daarna met mijn goede gedrag achter mijn veilige muurtjes, met soms in de verte geschreeuw en schoten horend en allerlei foto’s en berichten op twitter voorbij komend die me niet echt geruststelden. Ook was ik ‘onze’ Pierre (onze bewaker en schoonmaker) aan het oplappen aangezien hij uitgerekend die dag een enorme smakker had gemaakt en eigenlijk naar het ziekenhuis moest waar ik dan als rijke blanke voor de kosten zou opdraaien. (Zie je het al voor je? Om demonstranten en kogels heen zigzaggend, hem op de stang van mijn Nederlandse mountainbike naar het ziekenhuis vervoeren bij gebrek aan een auto).

Wanneer de president besluit om onafhankelijke radiozenders te vernielen en alle social media af te sluiten besef ik me dat hij tot van alles in staat is, en ik werkelijk geen idee heb waar deze situatie toe kan leiden. Met de politie aan de zijde van de president voel je je ook niet direct veilig. Plan de campagne? Ik besloot samen met Alterra het eerst beschikbare ticket naar Nairobi te boeken. Ik moest er toch zijn voor werk, alleen pas over twee weken. Hoe blij ik opeens was in de vieze, drukke smog-stad Nairobi te zijn was ook eenmalig, denk ik.

In Kenia viel ik met m’n neus in de boter en kon ik zo aanschuiven bij onze partner SNV om trainingen te geven omtrent soil & water conservation. De trainingen werden goed ontvangen. Flexibiliteit staat voor alles.

Echter, het hotelleven is niet zo rooskleurig als in de Rozenboom in GTST dus na drie weken vertrok ik naar Nederland. Ondertussen is er o.a. een poging tot een staatsgreep gedaan, er waren geruchten dat er rebellengroepen in Rwanda worden getraind en er zijn granaataanslagen op deelnemers van oppositiepartijen geweest. Dat stemde me de afgelopen tijd niet geheel gerust.

De verkiezingen hebben op 21 juli plaatsgevonden en de situatie ziet er nu redelijk positief uit. Ik heb sprankjes hoop dat we over paar weken terug kunnen. Ik mis Burundi en ons leven. Nu is het wachten op het ministerie van Buitenlandse Zaken die het reisadvies van ‘code rood’ afhaalt, want dan mag ik weer terug en zit ik op de eerst volgende vlucht naar Burundi.

Met dit blog doet Irene mee in de strijd om blogger te worden voor Resource.


Re:ageer