Student - 14 augustus 2015

Blog: Delen is verliezen

3

Voor het groepswerk van een thesis-voorbereidend vak viel er een bonuspunt te verdelen tussen de groep. Ik denk dat het kiezen voor een eerlijke verdeling per definitie een verlies is voor de gehele groep.

Door Marc Berntsen, student MSc Management, Economics & Consumer studies

In het kader van al weken lang ploeteren voor een thesis-voorbereidend vak, waar overigens alle regelgeving omtrent studiebelasting in ratio tot ECTS overboord zijn gegooid, heb ik als vakgerelateerde ontspanning me maar eens wat meer verdiept in de tot stand koming van het eindcijfer.

Hierbij stuitte ik tussen de regels door op hoe de verdeling van je zuur verdiende bonuspunt in zijn werk zou gaan. De 1,0 bonuspunt die we verdiend hadden door zelf een opdrachtgever te vinden voor ons project, mochten we naar eigen inzicht over onze groep verdelen. Echter, elke opsplitsing van dit punt zou naar beneden worden afgerond. Het resultaat is dus dat wanneer je het bonuspunt over 4 personen verdeelt - in feite de verplichte grootte van een groep - je per persoon 0,2 punt krijgt en als groep 0,2 punt verliest. Dit voorbeeld werd ook exact zo aangedragen in de course guide, er is dus over nagedacht.

Wil je dus het bonuspunt eerlijk verdelen, zoals dat normaliter gebeurt tijdens goed functionerend groepswerk, dan dien je als groep 0,2 punt op te offeren. Natuurlijk was de reactie al direct dat het geen probleem was om het dan maar oneven te verdelen om het maximale eruit te halen. Maar als je for the sake of argument dit extrapoleert naar een significant cijfer, wat is dit dan voor geforceerde poging om onenigheid te creëren in een goed werkende groep? In feite is deze constructie bijna een soort van omgekeerd prisoners dilemma, waar je ook vanuit een ethisch perspectief nog wel wat argumenten tegenaan kan gooien.

Ik vermoed zelf dat de vakcoördinator hiermee denkt te bereiken dat we verplicht “academisch” en kritisch gaan nadenken over ieders bijdrage. Naïef, als je het mij vraagt. Maar ik vind het vooral uit principe bezwaarlijk dat dat dan op deze wijze geforceerd wordt. Puur rationeel gezien wordt een oprecht eerlijke verdeling voor een gelijke bijdrage aan het groepsresultaat dus afgestraft. Overheerst dan toch het individualisme in het groepsproces? Immers is dan niet alleen delen per definitie verliezen, maar is ongelijkheid ook nog eens potentieel winnen.

Met dit blog doet Marc mee in de strijd om blogger te worden voor Resource.

Re:acties 3

  • GT

    @Gerben;

    Dus punten die je eigenlijk hebt verdiend, maar vrijwillig afstaan 'omdat iemand anders dan ''gemiddeld'' hoger staat?'

    ook al is 0,1 punt extra of minder maar een klein gegeven, voor bepaalde mensen is het des te waardevoller. Maar waar het hier in deze blog om gaat is dat het systeem niet klopt, is dat men bewust punten moet afstaan om punten extra erbij te krijgen of als je het echt wilt, om volledige winst te pakken, iemand zichzelf moet opofferen voor minder bonus, wat weer verdeeldheid creëert, wat niet mogelijk hoort te zijn.

    Reageer
  • Gerben

    negotiation skills in practise: kijk eerst wij er niet zo nodig zit te wachten op 0,1 punt extra. En wie er om wat voor reden dan ook echt om zit te springen. (Cum Laudes, of hakken over de sloot?) Ik zou het met enig empathisch oog op nood op die manier verdelen. (bijvoorbeeld voor personen met laagste gemiddelde cijfers hoger.)

    Reageer
  • Jan-Willem

    Eens. Ik heb ook meegemaakt dat er geforceerd gezocht wordt naar verschillen in de groep waarmee je een ongelijkheid creëert die helemaal niet relevant is. In iedere groep zitten verschillen, maar die maken het samenwerken juist werkbaar. Veel docenten moeten snel stoppen met die Belbin tests die alleen maar spanningen in groepen oproepen.

    Reageer

Re:ageer