Nieuws - 1 december 2014

Blog: Afval scheiden

Afgelopen vrijdag kwam ik bij mijn ouders en schrok ik me een ongeluk. Achter de schuur stond namelijk de zoveelste extra container, waardoor we nu verplicht zijn ons afval te scheiden in zo’n beetje alle mogelijk componenten.

Ik schrok vooral omdat ik in een klein dorpje woon. Daar waar de linkse lobbyclubjes (sorry, in de dorpen kunnen die nu eenmaal niet veel goed doen) nog geen voet aan de grond hebben gekregen. Tot voor kort dus. Voortaan scheiden we glas, papier, GFT, plastic en overig afval. Ik verlang stiekem terug naar tien jaar geleden, toen we nog gewoon twee containers hadden: huisafval en groenafval.

Ik moet bekennen dat ik als student weinig duurzaam ben. Ik zou beter moeten weten (is dat zo?) maar ik let totaal niet op mijn energieverbruik en ik scheid vrijwel niets. De lege pastapotten gaan gewoon bij het huisafval. Papier wil nog wel eens bij het ‘oud-papier’, maar alleen als het heel veel is. Want voor één vel papier ga ik niet moeilijk doen. Ik weet wel dat het hard nodig is om veel meer afval te recyclen, maar toch lukt het me niet goed om me er voor in te zetten. Als het zelfs mij, als Wageninger, al niet lukt, ben ik bang dat veel burgers het helemaal niet doen. Als niemand vertelt waarom afval scheiden ‘goed’ is, en wat er dan precies gebeurt met al dat afval, gaan mensen zich echt geen vormen van verplichte duurzaamheid op laten leggen.


Terug naar mijn kleine dorpje. Ik zie dat het niet werkt, veel mensen snappen er helemaal niets van. Zonder informatie geen begrip. Waarom mag je nu opeens blik bij plastic gooien? Volgens de buurman is blik gewoon oud-ijzer. De andere buurman denk dat de afvalinzamelingdienst garen spint bij het hele gebeuren, want hoe duurzamer zij te werk gaan, hoe hoger de subsidies. Ondertussen rommelt iedereen maar wat aan en kijken we gewoon in welke container nog plaats is voor die ene vuilniszak. En zolang niemand dat controleert, maakt het ook eigenlijk geen bal uit.


Twitter: @JanWillemK