Wetenschap - 28 maart 2002

Binnentuin

Binnentuin

Wie vorige week De Hucht kwam binnenlopen, hoorde het geluid van een boor en het getik van een hamer. Dit geluid leidde nieuwsgierige bezoekers naar de binnentuin van het laboratorium voor Ruimtelijke Planvorming. Daar staat Elles ter Horst met een schop in haar handen. Ze is gaten aan het graven om buxusplanten in de grond te poten. "Verstand op nul en gewoon lekker graven." Ter Horst is landinrichter en vond dat de binnentuin van De Hucht wel een opknapbeurt kon gebruiken. Ze zit als vrijwilliger in het plantenteam. "De grond is erg vochtig. Het heeft vannacht geregend. Gelukkig regent het niet overdag. Het is eigenlijk alleen maandag slecht weer geweest", herinnert Ter Horst zich.

Donderdagmiddag werken vijftien landinrichters in oude broeken en laarzen aan de binnentuin van de Hucht. H?n binnentuin, zoals Esther de Graaf erover spreekt. "Onze tuin is een visitekaartje, maar was verwaarloosd. Het oude ontwerp was helemaal niet meer te zien."

Er zijn veel ontwerpen voor de binnentuin gemaakt, maar nooit uitgevoerd. Initiatiefnemer Paul Roncken kent deze tuin nog van de tijd dat hij op De Hucht studeerde. Roncken is nu docent landschapsarchitectuur. In zijn enthousiasme maakte hij een ontwerp voor de binnentuin. Dit ontwerp realiseren studenten in ??n week. De landinrichters werken in ploegendienst. Deze middagploeg heeft 's morgens college en werkt in de binnentuin van half twee tot zes uur. Maandag moest eerst alle troep eruit. Dinsdag konden de vrijwilligers pas echt met het ontwerp aan de slag.

"Het pad blijft. De plantvakken blijven ook. Daar stond een chaos aan planten en bomen", wijst De Graaf. Ze loopt naar de ontwerptekening toe en legt uit hoe de binnentuin eruit komt te zien. De houten vlonder valt op. "Op barbecues en afstudeerfeesten kunnen we hier klapstoelen neerzetten", aldus De Graaf. Achter de vlonder komt een grasveld. Dan een buxushaag. Achter de buxushaag de vasteplantentuin. De begroeiing in de plantentuin bestaat veelal uit schermbloemigen. Deze planten drogen heel mooi uit. Uitgebloeide planten kunnen de studenten voor maquettes gebruiken; stukjes bloemscherm stellen dan bomen voor. Het maken van een maquette is een onderdeel van de studie. Helemaal achterin de tuin komt een kleinere houten vlonder. De tuin eindigt bij een stenen muur. Deze krijgt een likje rode verf. Verder zijn in het ontwerp van de tuin twee grintpaden te zien.

De Graaf is tevreden. "Mooie tuin. Oude bomen blijven staan. De begroeiing wordt speelser en overzichtelijker. Nu komt het op het onderhoud aan. Bladeren aanvegen en bomen snoeien. Je hebt de tuin zelf gemaakt, dan wil je hem ook wel onderhouden."

De buxushaag krijgt al duidelijk vorm. De planten staan in een rij te wachten tot iemand ze in de aarde poot. Even verderop zijn muurtjes van bakstenen gestapeld. Daar is het steenteam aan het werk. Olaf Boxman is fanatiek aan het straten. Eerst egaliseert hij de grond met een hark. Dan schept hij het overtollige zand weg. Vervolgens komen de klinkers er in. "Als de grond goed ge?galiseerd is, tik je de klinkers er zo in. Er komen nu klinkertjes in, maar er lagen trottoirtegels." Het is de derde dag dat Boxman hiermee bezig is. "Die tuin is een enorme rotzooi geweest. Daar schaam je je als architect toch voor. Ik help graag mee met het opknappen. Het gaat wel steeds makkelijker. Ik denk dat dit vandaag nog afkomt. Dan ben ik morgen vrij." Boxman heeft dit werk vaker gedaan. "Er was hier niemand anders die deze ervaring had. Anderen van het steenteam moesten zand sjouwen met kruiwagens. Dan vind ik het toch leuker om te straten. Als ontwerper moet je er ook bij stilstaan, dat wat je bedenkt, ook echt uitgevoerd wordt."

Het steenteam gaat door met straten. Boxman legt de stenen er in en geeft ze een paar klinkende tikken met een hamer. Om hem heen liggen schoppen. Een kruiwagen staat op het pad. Tegelijkertijd is het houtteam bezig de vlonder te leggen. Met een luidruchtige boor leggen studenten de planken van de vlonder vast. Ook de planten gaan de grond in. Ter Horst heeft spierpijn van het graven. "Ja, ongelooflijk. Gisteren heb ik ook een studiegenootje gemasseerd. Toch vind ik het werken in de tuin heel gezellig. Het is een stukje praktijkervaring, want we voeren het ontwerp ook echt uit."

Monnique Haak, foto Guy Ackermans

Re:ageer