Wetenschap - 1 januari 1970

Bij rozenkwekers ga ik vaak naar huis met een bosje rozen

Bij rozenkwekers ga ik vaak naar huis met een bosje rozen

Bij rozenkwekers ga ik vaak naar huis met een bosje rozen

Ik ben sinds 1 maart ambtenaar af. Het LEI is nu een echt bedrijf geworden, deelt Tom Mom gelaten mee. Wageningen UR en het blad Wb zijn voor Mom nog behoorlijk onbekend. We krijgen het krantje wel, maar voor ons staat er nog niet zo veel in.


Technisch en administratief medewerker Mom werkt sinds 1986 bij het Landbouw-Economisch Instituut. Het LEI-DLO zetelt in Den Haag, maar Tom Mom is samen met een collega gedetacheerd in Arnhem, in het douanegebouw aan de Velperweg, waar Mom de boekhouding van kwekers en tuinders behandelt

Kort door de bocht: het LEI verzamelt al ruim vijftig jaar gegevens over het financiƫle reilen en zeilen van boeren en tuinders in Nederland. De gegevens worden onder andere gebruikt voor onderzoek naar de stand van zaken op en toekomstmogelijkheden van agrarische bedrijven. Die informatie gaat ook naar de overheid

Mom haalt bij kwekers en tuinders de boekhouding op, waaruit de gegevens over hun inkomstenontwikkeling worden verzameld. Het is een landelijk onderzoek en ze doen op vrijwillige basis mee. Er wordt, kortweg gezegd, gekeken naar de centen. Het is een vergelijkend bedrijvenonderzoek, verklaart Mom

Vijfhonderd van de circa vijftienhonderd agrarische bedrijven die meewerken aan het doorlopende LEI-onderzoek zijn kwekers en tuinders. Zestig daarvan doen steeds gedurende vijf 340 zes jaar mee aan het onderzoek, daarna wordt een volgende groep geselecteerd

Boekhouden is niet zo opwindend, maar het contact met de tuinders en kwekers maakt Moms werk boeiend. Op een accountantskantoor zitten lijkt me niks. Ik kom op verschillende bedrijven, met verschillende gewassen, fruit- en groenteteelt, boomkwekerijen, bloemenkwekerijen enzovoorts. Ik ga twee keer per jaar naar die bedrijven toe. Van de zestig deelnemers doen mijn collega en ik ieder de helft.

De ene deelnemer handelt de zaakjes af in zijn kantoor, de ander neemt me mee naar zijn huiskamer. Als het lunchtijd is, vragen ze: Ook een gebakken eitje? En koffie is er altijd, zegt hij lachend. Bij de rozenkwekers ga ik vaak naar huis met een bosje rozen: Hier, voor de vrouw. Het zijn vrijgevige, soepele mensen. Je hoort soms aardige anekdotes. Als het warm weer is, hebben die tuinders een leuke kreet: Vrouwen bloot, handel dood. In de zomer gaan namelijk de prijzen omlaag door het grote aanbod en koopt het publiek weinig snijbloemen. Dan liggen ze in badpak in hun eigen bloementuin te zonnen. Hij lacht smakelijk

De bedrijven die meedoen, worden geprikt uit de min of meer verplichte meitelling voor agrarische ondernemers, uitgevoerd door de dienst Laser van het ministerie van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij. Mom: Ze geven op wat ze het komende jaar gaan doen, bijvoorbeeld: vier hectaren peren, twee hectaren appels - ik noem maar wat. Het LEI vraagt die gegevens op en aan de hand daarvan worden de tuinders en kwekers geselecteerd voor deelname. Als er bedrijven afvallen omdat hun deelnametijd om is, zorgt Laser voor nieuwe. Het is een continu onderzoek. Bedankt voor de deelname en bedankt voor de koffie, zeggen we altijd.

Ze krijgen na afloop een verslag over hun eigen bedrijf en een totaalverslag van hun sector. Als je rapporten van tien rozenkwekers met elkaar vergelijkt, krijg je een idee van hun inkomsten. De oon teelt op een bepaalde grondsoort, de ander in kassen of met substraat; we vergelijken die gegevens met elkaar en kijken naar de verschillen in kosten en opbrengst. We laten ze die gegevens zien, zodat ze een idee krijgen hoe collega's het doen. Maar - altijd anoniem!

Overigens: de financiƫle boekhouding van de bedrijven is een hele andere dan de fiscale. Het LEI is door de fiscus vrijgesteld van het verstrekken van informatie daarover

Re:ageer