Student - 10 juli 2008

Bidden voor een pot honing

Als ze over een jaar klaar is met haar studie aan VHL in Leeuwarden keert Anne Velenturf terug naar Oost-Europa. Tijdens haar stage zwierf de studente Wildlife Management dagelijks door het oerbos van Bialowieza. Ze raakte verknocht aan de ongerepte natuur en aan de ongedwongen manier waarop Oost-Europeanen met elkaar omgaan. Daar hebben de bezoekjes van de pastoor niets aan veranderd.

nieuws_2393.jpg
‘De pastoor kwam regelmatig langs bij het gastgezin waarbij ik was ondergebracht, een jong en voor Poolse begrippen modern stel. Zij was rooms-katholiek en hij Russisch-orthodox. Een ongewone verbintenis waar hun families problemen mee hadden, met als gevolg dat zij nauwelijks meer naar de kerk gingen. Die pastoor ondernam herhaaldelijk pogingen om hen over te halen tot kerkbezoek, en wilde dan ook met mij praten over het geloof. Toen ik duidelijk maakte dat ik daar geen behoefte aan had, probeerde hij mij met een potje honing te verleiden om een gebedje op te zeggen.
Bialowieza is het laatste oerbos in Europa en daardoor een belangrijk referentiegebied voor laaglandbossen. Elke dag trok ik er in mijn eentje op uit om bij zonsopgang en zonsondergang de life traps te controleren waarmee het Mammal Research Institute wezels vangt om ze vervolgens met een zendertje weer los te laten. Met behulp van telemetrie worden hun activiteiten in kaart gebracht. Omdat ik toch de hele dag in het bos rondliep rolde ik ook in een ander project dat de invloed van begrazing onderzoekt op soorten. Boompjes tellen dus. Dat vereist een zekere behoedzaamheid, want voordat je er erg in hebt sta je tussen de wilde zwijnen. Zelfs een wisent weet zich achter een kleine struik te verbergen.
Omdat ik de hele dag buiten was, heb ik ook heel veel geslapen. Niet erg, want het sociale leven in Bialowieza speelt zich voornamelijk in huiselijke kring af. Met mijn huisgenoot Yvonne, een studente van InHolland, heb ik allerlei Poolse gerechten uitgeprobeerd in de keuken. Als die al niet bezet was, want om de haverklap was er een familiefeest waarbij wij dan ook moesten aanschuiven. Ik heb nog geprobeerd Pools te leren om met de opa’s en oma’s te kunnen praten, maar dat heb ik opgegeven. De uitspraak is te moeilijk om in korte tijd onder de knie te krijgen.
Met Yvonne ben ik nog steeds bevriend. Zij werkte in Bialowieza mee om de World Heritage-status van het nationale park uit te breiden. Door haar raakte ik geïnteresseerd in duurzaam toerisme en na mijn stage in Polen heb ik bij InHolland een specialisatie gevolgd. Yvonne komt trouwens dit jaar voor een minor naar Leeuwarden.
Ik wil actief bijdragen aan natuurbehoud in Oost-Europa en denk dat de combinatie Wildlife en Duurzaam toerisme de weg voor me vrijmaakt. Je zou verwachten dat veel meer mensen dat idee oppakken, maar dat is dus niet zo. En er valt daar nog wel het een en ander te doen. Zo loopt er dwars door het oerbos een hek dat het Poolse deel van het Wit-Russische scheidt.’

Re:ageer