Student - 15 november 2010

Betovering

Mijn huisgenoot zei laatst eens: 'je bent pas volwassen als je niet bang meer bent om kinderachtig te zijn.' Op mijn tripje naar de Efteling begon ik dat te begrijpen.

Blogger_YK.jpg
Gisteren ging ik na jaren weer eens naar de Efteling en ik vond het prachtig. De betovering en de sprookjesachtige sfeer konden me meer bekoren dan ooit. Toen ik een jaar of vijf geleden ging was ik op zoek naar de snelste achtbanen en druk bezig met serieus genomen worden door mijn gezelschap. Gisteren kon ik gewoon domme grappen maken en mezelf zijn.
Als je eens door mijn oudere blogs bladert zul je zien dat ik vaak schrijf over mannelijkheid, hoe je in je studie moet staan en wat het studentenleven voor me betekent. Hopelijk zie je dan een ontwikkeling richting volwassenheid. Althans, dat merkte iemand op en ik hoop dat het waar is. Jonge kinderen roepen altijd dat ze volwassen willen zijn. Ze zien immers dat de volwassenen om zich heen veel meer vrijheden hebben en (in de ogen van de kleine) volledig kunnen beschikken over hun leven. 'Geniet er nou maar van,' zeggen de volwassenen dan, want de jeugd heeft nog een onbezorgd leven. Aan de andere kant is het gras groener en ik vermoed dat elke leeftijd zo zijn eigen probleempjes met zich meebrengt, maar dat terzijde.
Mijn bokstrainer vertelde laatst dat hij heel goed is in paardendressuur. Ik merkte op dat dat botste met het harde imago van boksen. 'Ach, je moet toch gewoon doen wat je leuk vindt, kan jou het schelen wat ze van je vinden.' Dat snijdt hout.  Als je doet wat je leuk vindt zonder erom te geven wat anderen daarvan vinden ben je jezelf en dat is een teken van volwassenheid. Als dat inhoudt dat je je als een kind gedraagt, dan heeft mijn huisgenoot gelijk.
 
 

Re:ageer