Student - 7 juni 2010

Ben je er weer?

'Ik kom hier niet om te studeren.' Geen bindend studie-advies. Wat een zegen voor de slackers onder ons, maar vroeg of laat zul je toch vakken moeten gaan halen.

Een eerstejaars vertelde me dat hij zesendertig punten ging halen dit jaar. ‘Maar ik kwam hier dit jaar ook nog niet om alle punten te maken,' voegde hij daar aan toe. Dat is ook nergens voor nodig als je een ruim budget hebt. Van de universiteit hoeft het in ieder geval niet. Je krijgt een briefje dat je beter op kan houden, maar daar doen ze verder niks mee. Ik weet dat, want ik heb zelf vorig jaar maar liefst twaalf punten bij elkaar geharkt. Ouders over de flos, geldkraan dicht, studiebegeleider teleurgesteld, studiegenoten blij met zichzelf. Ik was zelf te druk bezig met de bar overeind houden om me er druk om te maken. Je moet ook gewoon in je eigen tempo studeren, zeiden ze.
Bon, les geleerd, als je niks doet komt het niet aanwaaien zoals op de middelbare school. Dit jaar moest ik al die vakjes voor de tweede maal doen. Vakbegeleiders zeiden: ‘Hee, ben je daar weer,' met elke keer dezelfde cynische lach. Ik kan je vertellen dat je er, na twee keer oppervlakkige inleidende vakjes volgen, helemaal klaar mee bent. Mede door die geanticipeerde ergernis heb ik alles maar gewoon gehaald.
Kreeg ik laatst op dezelfde dag van twee mensen te horen dat ik een beetje volwassen begon te worden. Had met niet drinken te maken of thuisblijven van een feestje om te sporten ofzo.
Even terug naar de eerstejaarsstudent met zes vakken. Hij zei nog meer. ‘Ik heb alles gedaan wat ik eerst heb gemist. Feestjes, zuipen, meisjes. Op jezelf wonen is een heel nieuw avontuur.' Blijkbaar hebben sommige jongelui een losbollige periode gewoon nodig. Moedeloze ouders van eerstejaars: het komt wel goed.
 

Re:ageer