Wetenschap - 1 januari 1970

Beezwax

Beezwax

Beezwax


,,Waar zetten we de dj?’’. De housecommissie van jongerenvereniging Unitas,
Beezwax, buigt zich maandagavond op haar wekelijkse vergadering in de
mensazaal over de laatste dingen die geregeld moeten worden voor de
houseparty die dat weekend plaats zal vinden. ,,We moeten wat knopen gaan
doorhakken jongens’’, vindt Dagmar Lips. Ze heeft een neusringetje en zit
tijdens de vergadering steeds aan een pluk haar te draaien. Op de
achtergrond bromt de koeling in de keuken. Het bandje in de oefenruimte een
verdieping hoger speelt een zoveelste ellendige cover. Er wordt wat heen en
weer gepraat, maar duidelijke afspraken worden er tijdens de vergadering
niet gemaakt. Dat hoort bij Beezwax, aldus de in een zwart trainingspak
gestoken Marjolijn van Gelder na afloop. ,,Alles gebeurt altijd op het
laatste moment. Ons motto is: alles komt goed.’’ Ze kwam twee jaar geleden
naar Wageningen om te studeren en volgde op Unitas een cursus plaatjes
draaien. Inmiddels studeert ze in Utrecht maar denkt nog steeds bij Beezwax
mee over feesten en helpt met opbouwen. ,,Plaatjes draai ik alleen stiekem
thuis. De ene keer dat ik ‘s avonds heb gedraaid stond ik zo te shaken op
mijn benen dat ik het niet meer gedaan heb. Om het perfect te laten klinken
moet je veel oefenen en op maandagavond na de vergadering zijn er zoveel
mensen die willen draaien dat het er niet van komt’’, vertelt ze, terwijl
haar vriend wel platen opzet, afluistert en soms probeert te mixen.
De commissieleden zijn gemiddeld twee maanden kwijt aan de voorbereidingen
van een feest. ,,Verder ben je het hele weekend kwijt, want we beginnen
vrijdagavond met opbouwen en moeten zondag weer afbreken. Maar als je ziet
dat mensen het ’s avonds op het feest naar hun zin hebben heb je dat er
graag voor over’’, zegt drum&bass-liefhebber Marjolijn. Dagmar is het met
haar eens. ,,Als iedereen staat te dansen ben ik gelukkig. Daar put ik
energie uit.’’ Zelf houdt ze van techno, electro en alternatieve dance.
,,Ik ga voor feesten het hele land door.’’
Jonah van Beijnen, die een vrij doctoraal Bos- en natuurbeheer doet (‘ik
wil veel oerwoud gaan redden’), draait thuis naast techno vooral reggae en
Afrikaanse volksmuziek. ,,Maar het zijn allemaal MP3-tjes. Ik ben een
computernerd.’’ House-dj’s draaien echter nog steeds bij voorkeur met
vinyl. Dat komt niet alleen omdat het gros van het materiaal op lp
verschijnt. Dj Jelle Broere, alias B-tek: ,,Bij een plaat kun je meteen de
naald leggen waar je maar wilt.’’ Jelle draait ook in andere zalen dan
Unitas en heeft inmiddels 1500 lp’s. Een deel daarvan staat opgeslagen.
,,Platen worden te oud of passen niet meer bij de stijl die je hebt
ontwikkeld.’’ Om bij te blijven koopt hij ongeveer achttien platen per
maand, van zo’n negen euro per stuk. Vijfdejaars student Arne Lanting houdt
het bij een plaat of tien per maand. ,,Het moet wel een hobby blijven.’’
Arne vertelt dat hij er twee jaar over heeft gedaan om de technische kant
van het draaien, het inmixen van vinyl en het gelijk laten lopen van de
bas, een beetje onder de knie te krijgen. ,,Niemand geloofde meer dat ik
het zou leren, maar het is me toch gelukt.’’
Het leuke van draaien is volgens Arne dat je andere mensen kunt laten horen
wat jij interessant vindt. Jelle vult hem aan: ,,Dj’s krijgen vaak het
verwijt dat ze voor zichzelf draaien, maar het is juist de kunst om zo te
draaien dat anderen het ook leuk vinden.’’ Jelle vergelijkt het mixen met
het maken van een schilderij. Terwijl hij praat zie je gewoon de platen
door zijn grote, soepele handen gaan. ,,Als de mensen op de dansvloer met
je meegaan voel je je helemaal gelukkig.’’
Op de party zaterdag op Unitas blijkt de mengtafel voor het podium in de
grote zaal beland te zijn. Jelle staat er met één oor aan de koptelefoon
over de draaitafel gebogen. Achter hem zorgen twee jongens voor een
videoprojectie. Aan de muur hangen geschilderde vissen en twee hanglampen
zijn omgetoverd tot kwallen, geheel in stijl van het diepzeethema van de
avond. In de kleine zaal worden aan de muur afbeeldingen van vissen
geprojecteerd. Het geluid is goed en de bezoekers hebben het naar hun zin.
In de kelder, waar rustige muziek wordt gedraaid, zit Jonah achter de bar.
,,Tja, soms moet je op je eigen feestje werken.’’
Yvonne de Hilster, foto Guy Ackermans

Re:ageer