Student - 30 april 2020

‘Beeld natuurbehoud vaak geromantiseerd’

tekst:
Inge Corino

Wie? Ignacio Auger (26)
Wat? MSc Thesis Forest & Nature Conservation
Waar? Peru

‘Tot in de jaren tachtig was het dorp in Peru waar ik mijn veldonderzoek deed nog een ruige jungle. Maar toen ik er was, had het gebied elektriciteit, een degelijke weg en soms zelfs internetverbinding. Het landschap is een zeer heuvelachtige jungle. Huizen liggen verspreid over de heuveltoppen, het uitzicht wordt alleen onderbroken door koffieplantages. De beste manier om er te reizen is te voet.

27_HEW 2.JPG

Zwetend en struikelend
Ik ging naar Peru om onderzoek te doen naar gemeenschappelijk natuurbehoud. Inwoners van het dorp waar ik werkte, probeerden 8000 hectare natuur te beschermen zonder enige steun van de overheid.
Ik ben vaak met plaatselijke boeren het bos in geweest of hun land opgegaan. Het was geweldig om te zien hoe snel en soepel zij zich door de ruige omgeving bewegen: makkelijk wadend door diepe rivieren, perfect in balans en heel vlug. Ik bleef altijd achteraan sjokken, doordrenkt van zweet, struikelend over wortels. Iedereen lachte om mij, omdat ik zo overduidelijk een stadsmens ben. Eén keer ging ik met een paar jongens een week de jungle in om een bewakingspost tegen stropers te bouwen. Het was daar zo prachtig! Echt een voorrecht om getuige te zijn van de schoonheid van die ongerepte natuur.

Geromantiseerd
Ik merk nu dat het beeld van natuurbehoud in het Globale Zuiden in mijn studie vaak wordt geromantiseerd. Community based natuurbehoud moet zogenaamd gepaard gaan met een gemeenschap die volledig in harmonie met de natuur leeft. Maar de realiteit is niet zo simpel. Mensen zijn mensen: ze hebben verschillende meningen, standpunten en belangen. Veel mensen die ik sprak waren niet geïnteresseerd in natuurbescherming omdat ze bang zijn voor hun voedselvoorziening. Anderen durfden hun mening niet te geven. Weer anderen verloren hun interesse in mijn vragen op het moment dat ze doorkregen dat ik niet van een NGO was en niet van plan was hen geld te geven.
Ik denk dat het belangrijk is dat we een open mind houden en beseffen dat de wereld vaak niet is wat we ervan verwachten.

27_HEW.JPG

Lopen naar Spanje
Het dorp waar ik werkte, was hecht en iedereen zorgde goed voor elkaar. Maar hun wereld is klein: voorbij de jungle en de bergen rondom het dorp, houdt de wereld op te bestaan. Dat vond ik schokkend. Sommigen wisten niet waar Peru lag op de kaart, kenden hun geschiedenis niet en dachten dat ze naar Spanje konden lopen. Maar ze waren wel geïnteresseerd en stelden veel vragen. Vreemd hoe verschillend onze werelden zijn.’


Re:ageer