Organisatie - 1 januari 1970

Antikraakpand niet altijd goedkoop paradijs

Wonen in een antikraakpand lijkt prachtig, met kamers als balzalen voor weinig geld. Toch heeft niet iedere kraakwacht goede ervaringen. Wb ging langs bij verschillende complexen met tijdelijke bewoners.

Bij verschillende gebouwen in Wageningen hangen briefjes op de ramen van Interim vastgoedbeheer, voor tijdelijke verhuur van vastgoed. Zo ook bij een pand aan de Costerweg. Aio Bas deelt er een keuken met Paul. De twee wonen er nu drie jaar.
‘Ik moest door een relatiecrisis snel andere woonruimte hebben. Toen ik dit bedrijf belde begonnen ze eerst over een wachtlijst, maar een half uur later werd ik teruggebeld en de volgende dag kon ik hier terecht’, vertelt Bas. Voordeel van antikraak wonen vinden de twee dat je minder betaalt en meer ruimte hebt. ‘Ze zoeken wel serieuze mensen die netjes omgaan met het gebouw. Ze waren bijvoorbeeld erg blij toen we een grasmaaier kochten en het gras gingen maaien’, aldus Paul.
Derdejaars student Thomas, die voor hetzelfde bedrijf in het verlaten gebouw van Hogeschool Diedenoort zit, is antikraak gaan wonen omdat hij de huur van zijn studentenkamer te hoog vond. ‘Ik heb eerst op Droef en de Marijkeweg gewoond, maar zeker de Marijkeweg was ongezellig en duur. Nu betaal ik een onkostenvergoeding van 140 euro inclusief gas, licht en water.’ Hij vindt het verder heerlijk de ruimte te hebben. ‘Ik kan hier fietsen repareren en ‘s nachts piano spelen als ik dat wil. Maar je moet wel creatief zijn als huiswacht. Soms moet je een douche aansluiten of elektra omleggen. En je moet het niet erg vinden ineens te moeten verhuizen.’
Af en toe komen er op beide locaties mensen kijken of alles er nog netjes uitziet. Bas: ‘Dan kijken ze even rond in de keuken en gangen. Op onze kamers komen ze niet, daar hebben we alleen zelf de sleutel van.’ Wanneer ze er uit moeten weten ze niet. Paul: ‘Ze kunnen ons er volgens contract over drie weken zo uit zetten. Maar ze beloven ook nooit wat over hoe lang je kunt blijven.’
Twee studenten die sinds de zomer op de Kolkakkerweg wonen als huiswacht voor het bedrijf Interveste, zeggen dat hen wel een termijn werd voorgespiegeld. ‘We zouden er krap een jaar kunnen zitten. Maar waarschijnlijk moeten we er eind januari uit, omdat de sloop voor maart is gepland,’ aldus Els.
Het bleek verder niet zo goedkoop als ze dacht. ‘Ik betaal 95 euro per maand. Maar daarnaast moest ik via hen een inboedelverzekering afsluiten, zelf een kachel en geiser kopen en aansluiten en zelf bij een energiebedrijf gas, licht en water regelen. En het huis is slecht geïsoleerd.’ Verder moest Els onverwacht op zoek naar een huisgenoot, terwijl haar was gezegd dat ze er alleen kon wonen. ‘Het is bovendien raar omdat de douche in mijn kamer zit.’
Ingrid, die in een grotere flat woont, dreigde nog even haar flat uitgezet te worden toen ze niet snel genoeg kon bewijzen dat ze zich bij een energiebedrijf had aangemeld. ‘Dat had ik wel, maar Nuon was nogal traag.’ Ze vindt het vervelend straks weer te moeten verhuizen. En de onverwachte controles door medewerkers van het bedrijf vinden ze ook onprettig. ‘Als je niet thuis bent lopen ze zo naar binnen.’
De heer Van den Reijen van Interveste reageert verbaasd. ‘Wij geven in de regel geen indicaties want we weten hoe gevaarlijk het is tijden te noemen. Alles wat we beloven staat in het contract. Wij zijn een relaxt bedrijf, en zetten mensen niet onder druk. Maar bij laksheid moet je soms streng regisseren. We gaan bij mensen langs om bijvoorbeeld wietplantages te voorkomen. En als er ergens geen kachel of geiser in zit gaan we kijken wat zoiets kost. Als de prijs redelijk is, regelen we die, en anders wordt het project niet bewoond. Maar je hebt altijd mensen bij wie tijdelijke bewoning niet aan de verwachtingen voldoet. Niet iedereen is er geschikt voor.’ / YdH

De namen van de bewoners van de flats aan de Kolkakkerweg zijn op eigen verzoek gefingeerd.

Re:ageer