Wetenschap - 1 januari 1970

Annet de Haas-Horsten, hoofd Technische en algemene dienst, facilitair

Annet de Haas-Horsten, hoofd Technische en algemene dienst, facilitair

Annet de Haas-Horsten, hoofd Technische en algemene dienst, facilitair

bedrijf

‘Samen iets presteren waar je trots op kunt zijn, dat vind ik het mooist’

Je zou haar 'de vrouw met de negen hoofden' kunnen noemen, maar dat roept
mythologische associaties op en Medusa was geen aardige vrouw. Dat kan je
beslist niet zeggen van Annet de Haas, sinds augustus 2000 hoofd van de
TEAD, de Technische en algemene dienst van het facilitair bedrijf van
Wageningen UR. Ze is bijzonder betrokken bij haar functie en dat begon al
bij het Mobiliteitsbureau, waar ze voordat ze bij TEAD solliciteerde, al
spoedig tot hoofd werd benoemd.

De Haas staat bij de dienst aan het hoofd van negen secties: ,,Het zijn
negen heel verschillende secties, het is heel divers. Samen tellen ze 120
mensen. Elke sectie heeft een sectiehoofd. En die negen hoofden worden dus
door mij aangestuurd.''
Ze somt de negen secties vlotjes op: ''Je hebt de Restauratieve
voorziening, dan is er Borg, dat betekent Beheer, Onderwijsruimten,
Gebouwen. Verder de sectie Groenvoorziening, de sectie Sportpark De Bongerd
en het Technisch installatiebeheer. Dan is er nog de Bouwservice, dat is
eigenlijk de timmerwerkplaats. Dan het Service Centrum Post, met de WUR-
shop die dictaten en readers verkoopt. En dan DMA, Document management en
archivering, en ten slotte het Talencentrum. En dit is nog maar ongeveer
een kwart van het facilitair bedrijf van Wageningen UR.''
Op de vraag hoe één mens dat allemaal kan behappen reageert ze lachend:
,,Ik doe dat samen met mijn negen hoofden natuurlijk. Eén maal per zes
weken heb ik een grote vergadering en ongeveer elke twee of drie weken een
'bila'tje'. Die term heb ik ingevoerd; bila'tje, van bilateraal. En zo kun
je dat redelijk structureren. We zitten door de hele stad, maar ze komen
naar mij toe in de Bornsesteeg, hoewel ik zelf ook wel langs de afdelingen
ga om te zien wat daar gebeurt.’’
Ze begeleidt, coacht en stuurt aan en daartoe studeerde ze arbeids-en
organisatiepsychologie in Tilburg. Het coachen leerde ze toen ze na haar
studie elf jaar lang in de uitzendbranche werkte en twaalf nieuwe
vestigingen in het land hielp opzetten.
Een vrouw aan het hoofd van een technische dienst - met vooral mannelijke
werknemers - is geen gemeengoed. ,,Ik heb inderdaad wel eens gevraagd hoe
de mannen dat ervaren. Ik heb veel te maken met mannen die met techniek
bezig zijn en alles van hun vak weten, maar ik kan ze weer andere dingen
leren. Zoals efficiënt, bedrijfsmatig werken bijvoorbeeld, en kosten-
batenanalyses maken. Uitzoeken wat de markt vraagt en of ze aan die vraag
kunnen en ook willen voldoen. Maar ze schijnen er geen bezwaar tegen te
hebben, een vrouw als hoofd.
Het zijn allemaal mannen die met hun handen werken. Ik heb het gevoel dat
ze door de wetenschappelijke wereld niet altijd gezien worden. Ze doen
allemaal uitvoerend werk en zijn daar heel goed in.''
De Haas verricht al haar taken in drieënhalve dag. ,,Dat betekent heel
strak plannen. Ik probeer zoveel mogelijk binnen mijn werktijd te blijven.
Maar soms moet ik wel eens uitwijken naar mijn vrije middagen'', geeft ze
toe.
,,Ik heb soms vijf, zes, zelfs zeven afspraken achter elkaar, dus ik ben
vaak moeilijk te bereiken. Daarnaast zijn er ook nog nieuwe projecten,
zoals printing on demand, dat wil zeggen printen via de kopieermachine. Dat
soort zaken neemt veel tijd in beslag.''
Ze heeft een gezin, en haar twee kinderen van zeven en negen brengt ze naar
de oppas, die ook haar huishouden verzorgt.
,,Als je geen goeie opvang hebt is het heel moeilijk om als vrouw carrière
te maken. Mijn kinderen zijn gewoon in het gezin van mijn oppas opgenomen.
Heel plezierig. Op mijn oppas kan ik nog heel lang terugvallen gelukkig,
ook als de kinderen naar de middelbare school gaan.''
Haar echtgenoot helpt met de huishoudelijke taken en de opvoeding, maar
zoals het bij veel tweeverdieners gaat, houdt De Haas de agenda bij.
,,Mannen zitten toch echt anders in elkaar'', zegt ze. ,,Hij wil best
boodschappen doen, maar alleen als ik dat vraag. Hij ziet niet dat er
dingen nodig zijn. Ik kan hem niet vragen de koffers te pakken als we op
vakantie gaan, dan mis ik tijdens de vakantie echt dingen. Hij zegt dan dat
ik me daar niet druk om moet maken. En ik denk dat wij vrouwen ook moeten
leren loslaten, maar dat is kennelijk heel moeilijk.''
In Ochten geeft ze op de school van haar kinderen ook nog elke woensdag
'computerlezen'. ,,Daar heb ik ook mijn taken.''
Wat De Haas belangrijk vindt is ‘samenbindend werken’. ,,Dat vind ik het
mooiste. Dat doe ik het liefst. Samen iets presteren, iets waar je met
elkaar trots op kunt zijn.''

Lydia Wubbenhorst

Re:ageer