Organisatie - 5 juli 2007

Annelies Veraart

‘Het mooie van mijn werk is de combinatie van in het veld zijn, in het lab werken met nieuwe technieken en leuke artikelen schrijven’, vertelt Annelies Veraart, aio bij Aquatische ecologie en waterkwaliteitsbeheer. Sinds vier maanden onderzoekt ze voor het Plons-onderzoek de zelfreinigende werking van Nederlandse sloten. ‘Ik houd van water – ik heb geroeid en gekanood – en van het Nederlandse waterlandschap.’

232_opinie_0.jpg
232_opinie_0.jpg

Foto: Guy Ackermans

En zo stond ze de afgelopen tijd een paar keer met een waadbroek aan – of bij mooi weer met blote benen – in een vijver in het Arboretum in Wageningen. ‘Ik test de methode om in sloten de productie van stikstofgas te meten. In de bijna 300 duizend kilometer sloot in Nederland verdwijnen veel mest en andere voedingsstoffen. Bacteriën ruimen de stikstof op door die om te zetten in stikstofgas, dat in de atmosfeer verdwijnt. We weten alleen nog niet hoeveel er verdwijnt, en hoe die hoeveelheid samenhangt met de omstandigheden. De bacteriën houden namelijk van plantengroei.’
Voor de meting drukt Annelies een perspex kap van 25 tot 60 centimeter hoog zonder deksel stevig in de bodem, en sluit de stolp af met een deksel. Dan prikt ze – alsof je bloed afneemt – met een naald door een membraampje op de kap om watermonsters op te zuigen in enkele buisjes, die ze in het lab onderzoekt met een nieuw soort massaspectrometer. ‘Het werkt nog niet helemaal, maar dat komt nog wel’, lacht ze.
Binnenkort hoopt Annelies ook studenten te gaan begeleiden bij masterprojecten binnen het Plons-onderzoek. ‘Dat lijkt me erg leuk. Ik heb zelf als student ook meegewerkt aan een groter onderzoek, aan de Universiteit van Amsterdam. En zo het tijdschrift Nature gehaald.’

Re:ageer