Wetenschap - 1 januari 1970

Anne Mie Emons | Celoppervlak

Anne Mie Emons | Celoppervlak

Anne Mie Emons Celoppervlak

Naam Anne Mie Emons, 56 jaar

Project Interacties aan het celoppervlak en hun rol in de celmorfogenese

Instituut LUW, laboratorium voor Plantencytologie en -morfologie

Budget Vierhonderdduizend gulden per jaar aan tweede en derde geldstroom

Aanvang project 1988

Looptijd Geen einde

Financiers EU, ALW (NWO, Aard- en Levenswetenschappen), FOM (NWO, Fundamenteel Onderzoek der Materie), Stichting WCS

Partners Instituut voor Atoom en Molecuulfysica, Universiteit van Amsterdam, LUW-laboratorium voor Moleculaire biologie, John Innes Centre in Norwich, University of London, University of Vienna, University of Birmingham, Max Planck Instituut in Keulen en Universiteit Utrecht

Levende cellen kun je zien als individuele gemeenschappen die met elkaar communiceren. Het zijn zeker geen zakken met enzymen of genen waar moleculen kriskras door elkaar heen liggen. Het zijn juist ingenieuze fabriekjes vol machientjes die de processen draaiende houden. Al die processen samen noemen wij leven. Wij onderzoeken daarin de infrastructuur, oftewel de cytoskeletten. Die zijn voor de stevigheid, maar ze functioneren ook als transportbanen en geven signalen door. Ze zijn onderverdeeld in actinefilamenten en microtubuli. We willen weten hoe die cytoskeletten eruit zien en georganiseerd zijn in een bepaalde fase van de cel, hoe het transport gaat en wat er verandert onder invloed van een signaalmolecuul.

In een groot project, met diverse partners, gebruiken wij een signaalmolecuul dat wordt uitgescheiden door Rhizobium-bacteriƫn, de bacteriƫn die verantwoordelijk zijn voor stikstofbinding bij vlinderbloemigen. Dit molecuul komt bij de wortelharen en zorgt daar voor hernieuwde groei van cellen die aan het stoppen zijn met groeien. Binnen drie minuten na het toevoegen van die stof verandert het actineskelet in de wortelhaar.

Binnenkort begint een project met de microtubili. Dat is eigenlijk mijn lievelingsproject. We werken daarin samen met fysici. Het is natuurlijk al lang bekend dat cellen uit moleculen bestaan en dus onderhevig zijn aan de wetten van de chemie en de fysica. Pas de laatste jaren kunnen we met nieuwe technieken achterhalen hoe ze precies werken. In dit project gaan we kijken hoe de microtubili aan het begin van de celdeling precies reorganiseren. Onze groep bekijkt hoe de microtubuli bewegen door ze fluorescent te labelen. Partners kijken naar andere fysische aspecten.

Ik heb ook nog een pretproject, over celwandmodellering. Dat is een vervolg op mijn promotieonderzoek. In de celwand van plantencellen zitten lange polymeren van cellulose, de microfibrillen. Ik heb daar veel metingen aan gedaan, wat geleid heeft tot een wiskundig model. Hiermee kan je, als je een aantal eigenschappen van een celwand kent, voorspellingen doen over de organisatie van de celwand. Die kan weer de stevigheid van de celwand bepalen of de mogelijkheid om te groeien.

Re:ageer