Organisatie - 31 januari 2008

Amazone

Ik weet dat de redactie van Resource in de rubriek ‘Boven het maaiveld’ op pagina 3 graag polariseert, maar het moet wetenschappelijk wel enigszins deugen. In het stukje over ontbossing in Resource 18 werd de plank echter volledig mis geslagen.
Peter Zuurbier zegt dat oerwoud eerst illegaal gekapt wordt, het land vervolgens door veeboeren of uitgeput wordt, en pas op het einde sojaboeren komen. Deze theorie is niet nieuw, en er is al een tijdje gebleken dat het in Brazilië toch iets anders ligt. Onlangs heeft bijvoorbeeld João Campari in zijn boek The economics of deforestation in the Amazon: dispelling the myths duidelijk gemaakt dat grote boeren wel degelijk direct met de ontbossing van de Amazone te maken hebben.
Ten tweede is de cerrado in Brazilië een van de gebieden met de grootste biodiversiteit. Het hoort volgens de bekende ecoloog Norman Myers zelfs tot de 25 hotspots van onze aarde. Te roepen dat zonder problemen 30 miljoen hectare cerrado kunnen verdwijnen laat toch een klein beetje gebrek aan ecologisch inzicht zien.
Natuurlijk zijn betere regels, registratie en controle altijd de moeite waard, dat zorgt immers voor een efficiënter omgang met het land. Maar het is verkeerd te concluderen dat dit een ‘oplossing voor de ontbossing’ is. Het zou zelfs averechts kunnen werken. Sojateelt is namelijk vrij kapitaalintensief en vraagt om hoge investeringen. Duidelijkere regels zullen deze investeringen juist aantrekkelijker maken.
Laten we wel duidelijk zijn: sojateelt is een belangrijke inkomstenbron voor Brazilië. Zo lang sojateelt geld oplevert en biodiversiteit niet is de keuze snel gemaakt. Dus hier zit eigenlijk het probleem, maar ook de kans voor een oplossing. Het vraagt wel om eerlijkheid. Eerlijkheid over de kosten en baten van sojateelt, de waarde van het ecosysteem, en wie uiteindelijk deze rekening gaat betalen.

Re:ageer