Student - 11 februari 2016

‘Als je samen speelt, zit je in een flow’

tekst:
Linda van der Nat

De Wageningse student Ruben Kuijpers en zijn viool zijn in februari onafscheidelijk. Ruben treedt de komende maand op met het Nederlands Studenten Orkest.

Foto: Aart Jan van de Glind

Een maand lang zal het leven van Ruben Kuijpers van ’s ochtends vroeg tot ’s avonds laat alleen maar bestaan uit muziek. Tien dagen repeteren, elf dagen optreden in verschillende steden in Nederland en dan nog drie concerten in Madrid. De 95 musici van het Nederlands Studenten Orkest (NSO) zetten er allemaal hun studie even voor op een laag pitje. Ruben heeft geluk: hij had geen herkansingen en mist geen verplichte vakken. ‘Als ik wel vertraging had opgelopen, had ik het ook gedaan. Dit is zo’n bijzondere ervaring, dat is het me wel waard.’

Al vanaf zijn 5de speelt de nu 20-jarige Ruben viool. ‘Ik zei altijd tegen mijn ouders dat ik zaaggitaar wilde spelen, maar ze snapten nooit wat ik bedoelde. Totdat we een keer voor een etalage stonden en ik naar de viool wees: die wil ik hebben.’ Zijn ouders twijfelden geen moment – ‘je kunt niet vroeg genoeg beginnen toch?’ – en sindsdien is de student Voeding en gezondheid violist.

Opgefrist

Ruben pakt de viool vaak wanneer hij na een lange dag op de uni weer op zijn kamer in Dijkgraaf zit. ‘Dan speel ik een paar stukken van vroeger, die voelen lekker vertrouwd, en als ik dan lekker aan het spelen ben voel ik de stress van me afglijden.’ Ook na een orkestrepetitie fietst hij helemaal opgefrist naar huis. ‘Als je met elkaar speelt, zit je in een flow, je bent alleen met de muziek bezig, al het andere kun je even vergeten. Samen probeer je een perfect stuk neer te zetten en als dat lukt, geeft dat wel een beetje een kick.’

De magie van de viool? Ruben vindt het lastig om uit te leggen. ‘De klank is zangerig en warm en het is handig dat je zo makkelijk samen kunt spelen. Dat is bij een piano anders. De enige manier om dan in een symfonieorkest te spelen, is solist zijn, zoals Arthur Jussen bij de optredens met het NSO.’

Concertmeester

Jarenlang speelde Ruben voor de lol, maar sinds hij concertmeester is bij WSKOV, de Wageningse Studenten Koor en Orkest Vereniging, neemt hij het vioolspelen serieuzer. ‘Ik zit vooraan bij de dirigent, ben de aanvoerder van de eerste violen en de strijkers en regel dat het orkest gestemd is voor aanvang.’ Als concertmeester moest hij harder studeren en hij merkte dat hij dan meer plezier haalde uit het spelen. De auditie voor het NSO voelde als een logische volgende stap.

Met het NSO speelt Ruben stukken van onder meer Claude Debussy en Béla Bartók en zal hij optreden in onder meer Leeuwarden, Eindhoven, Utrecht, Groningen en Leiden. In Nijmegen is daarnaast een bijzonder concert gepland voor vluchtelingen. De reeks sluit af met een weekje nagenieten in Madrid, waar ook nog drie concerten worden gegeven. ‘Ik ben nog nooit in Madrid geweest, dus dat lijkt me wel gaaf.’

Na de concertreeks vreest Ruben even in een zwart gat te vallen. ‘Het zal wel even wennen zijn om weer in de normale wereld te zijn waar je niet meer elke avond een concert hebt. Bovendien is elk orkest na het NSO minder goed, want bij het NSO spelen de beste studenten. De muziek is verzorgder en zuiverder.’ Toch zal hij zeker terugkeren naar WSKOV. ‘Het is een leuke vereniging en je zit er ook bij voor alle gezelligheid eromheen. Dus dat het technisch van wat minder hoog niveau is, is niet erg.’

Naast Ruben Kuijpers speelt ook de Wageningse masterstudente Internationaal land- en waterbeheer Sarah Zernitz bij het NSO. Ook zij speelt viool.


Re:ageer