Organisatie - 1 januari 1970

‘Als er vuur is ben ik tevreden.’

Het zijn niet alleen kleine welpen en kabouters die houden van boompje klimmen en vuurtje stoken. Ook studenten blijken zich daarmee nog prima te kunnen vermaken. De studentenstam van Scouting Wageningen, Yggdrasil, verzorgde op woensdag 21 september een kleine survival bij het clubhuis in het bos, bedoeld om nieuwe leden te werven.

‘In het centrum van de wereld staat een grote boom, een enorme es die Yggdrasil wordt genoemd.’ Zo begint de Scandivische mythe van Yggdrasil, waarnaar de studentenafdeling van de Wageningse scouts is vernoemd. De stam bestaat al meer dan twintig jaar, maar zo groot als die ‘enorme es’ in de mythe is, zo klein was de studentenstam het afgelopen jaar. Door een golf aan afstudeerders moesten zes overgebleven leden de afdeling in stand houden.
Zij proberen nu nieuwe leden aan te trekken, en met succes. Zeven nieuwkomers zijn vanavond op de survival afgekomen. ‘Ik miste de scouting,’ zegt Janneke. Ze wordt aangevuld door Wietze, een andere nieuwkomer: ‘Scouting is een gevoel. Je komt er van jongsaf aan bij. Je groeit mee en het wordt een onderdeel van je leven.’
De meeste Yggdrasilleden zijn ook lid van de padvinderij in de plaats waar ze opgroeiden. Maar terwijl de stamleden daar vooral leidinggeven, kunnen ze bij Yggdrasil juist ‘zelf ouwehoeren,’ legt stamlid Margarethe uit. ‘Even geen gevoel van verantwoordelijkheid, maar een leuke afleiding naast de studie.’
Het ontbreken van traditionele uniformen tekent de ongedwongenheid binnenYggdrasil. Alleen een grijze sweater is standaarduitrusting bij de tweewekelijkse bijeenkomsten.
Slechts één nieuwkomer heeft geen ervaring met scouting. ‘Maar hij heeft wel de spirit,’ zegt Margrethe.
En of het nu aan deze spirit ligt of aan het scoutgevoel in het algemeen, de nieuwkomers lijken zich al helemaal thuis te voelen. Een hoge boom is snel beklommen en ondanks een paar fouten met het kompas - één groepje loopt totaal de verkeerde kant op en een tweede loopt tegen het clubhuis aan terwijl ze nog dertig stappen moeten zetten – slagen allen erin zich te verzamelen rondom de vuurplaats voor het laatste onderdeel: vuur maken. Dat is veruit de favoriete activiteit van iedereen. ‘Het is het kampvuurgevoel,’ zegt stamlid Lia. ‘Als er vuur is ben ik tevreden.’
Met beperkte middelen – konijnenbont en tien lucifers – moeten de studenten een vuurtje maken waarna een touw dat boven het vuurtje hangt, doorbrandt. Verbeten trachten de groepjes hun vuurtje aan te krijgen. Wanneer de lucifers op dreigen te raken, geeft de organisatie toe. Er mag een papiertje bij te pas komen. Nu laait het vuurtje van groep één snel op en brandt het touw door. Als beloning krijgen ze een sleutel waarmee ze de weg vinden naar het einddoel van de wedstrijd. De vlag van Yggdrasil. Terwijl de winnaars deze aan de vlaggenstok hijsen, zit de rest al rondom het nu grote vuur te genieten van het kampvuurgevoel. / LH

Re:ageer