Student - 13 maart 2008

Afstuderen

1973_nieuws.jpg
1973_nieuws.jpg

Foto: .

Ik heb het een tijd uit kunnen stellen, maar nu moet het er toch echt een keertje van komen om iets over mijn afstudeervak te schrijven. Toen ik eraan begon was ik ontzettend enthousiast. Baanbrekend onderzoek, een publicatie en cum laude afstuderen lagen in de lijn der verwachting. Die aio-baan had ik praktisch al binnen. Nou, ik kan je vertellen, dat ligt ondertussen wel eventjes anders.
Nadat ik bijna twee keer langer heb gedaan over mijn onderzoeksvoorstel dan gewoon is, ben ik begin dit jaar toch eindelijk aan de experimentele fase begonnen. De illusies hadden toen al een flinke optater gekregen, maar het kón nog. Een roestige opstartfase is niet het einde van de wereld. Nu ging ik er hard voor werken, want als je in het lab staat zijn afleidingen als patience en spider solitaire niet bij de hand en dat zou een boel moeten schelen.
Acht weken experimenteren later ben ik er wel achter: ik ben niet gemaakt voor onderzoek. Wonderbaarlijk hoe iets na drie dagen al kan gaan aanvoelen als een slepend proces. Proefjes die - hoe brak ik ook was - tijdens mijn bachelor altijd foutloos verliepen, blijken ineens op duizend en één manieren de mist in te kunnen gaan. Dingen die in twee dagen klaar kunnen zijn nemen nu een hele week in beslag. Ik ben een beetje aan het verzuipen in het werk, en dat terwijl ik op de gemiddelde dag niet eens zoveel uitvoer.
Cum laude afstuderen hoeft voor mij niet meer zo nodig en die aio-positie wil ik niet eens meer. En ik ben nog maar halverwege. Af en toe begin ik zelfs bijna weer zin te krijgen om gewoon simpele vakjes te volgen, gewoon lekker in de collegebank zitten knikkebollen, twee dagen voor het tentamen een beetje stressen en dan weer zes weken lekker rustig aandoen. Gelukkig doe ik nu een vak en merk ik dat dat het ook niet helemaal is.
Om een lang verhaal kort te maken, volgens mij ben ik wel een beetje klaar met studeren. Nu die bul nog.

Re:ageer