Wetenschap - 1 januari 1970

Afscheid Nobelweg vol nostalgie

Afscheid Nobelweg vol nostalgie

Afscheid Nobelweg vol nostalgie


Er is al die jaren niks veranderd, daar waren de oud-bewoners van het
studentencomplex aan de Wageningse Nobelweg het over eens. De kamers zijn
klein en de doucheruimte zou je eerder op een camping verwachten, maar het
was er wel gezellig. Op vrijdag 20 juni organiseerden de bewoners van de
Nobelweg een afscheidsfeest voor de oud-bewoners van de eerste
studentenflat van Wageningen. Half juli wordt de flat gesloopt.

In en om het bijna vijftig jaar oude gebouw staan vrijdagavond overal
mensen met een flesje bier in de hand. Gevlucht voor de harde muziek in de
fietsenkelder waar de drank te halen is, staan Marijke Edelman, Jessica
Broer en Hanneke Vlek buiten te praten. Ze woonden in de tweede helft van
de jaren negentig op nummer 2. ,,Het voordeel van een grote afdeling was
dat er altijd iemand thuis was’’, aldus Marijke. Al pratend komen de
herinneringen naar boven: de muizenplaag, waarbij drie muizen in een pan
die in week stond verdronken. Soaps en voetbal kijken op tv. En de
bierviltjes achter de deurbel op donderdagavond. ,,Als mensen ’s nachts
thuis kwamen steunden ze vaak met hun hand op het paneel met bellen naast
de deur.’’
Hanneke ontmoette op de Nobelweg haar huidige vriend Robert. ,,Toen ik hier
kwam was het net uit met zijn vorige vriendin. Zij woonde ook op de
afdeling.’’ Het leverde soms pijnlijke gesprekken op aan tafel.
Met de sloop voor de deur zijn de meeste studenten inmiddels verhuisd.
Zoals Suzanne Allert, die twee weken geleden met een paar afdelingsgenoten
naar Hoevestein vertrok. Ze missen Nobelweg 8 allemaal. De studenten denken
dat het ontbreken van internetaansluitingen op iedere kamer bijgedragen
heeft aan de gezelligheid. Suzanne: ,,Op Hoevestein staan ze je raar aan te
kijken als je veel doet. Toen ik de badkamer stond te schrobben hoorde ik
bijvoorbeeld dat ik dat niet te goed moest doen.’’ Oud-afdelingsgenoot
Erwin van der Linden valt haar bij: ,,Terwijl wij eens per maand de
keukenkastjes leeghaalden om schoon te maken.’’
Op zijn oude afdeling wijst Erwin op de fotocollages. ,,Al jaren vulde
iedereen die er kwam wonen een wissellijstje met foto’s die iets over
henzelf vertelden. Bij mij zit er bijvoorbeeld een foto in van het
versieren van een wagen voor de Brabantse dag.’’ Op het balkon staan de
banken op tafels. ,,Zo kun je over de rand kijken. Soms zaten we hier met
twee afdelingen naar iedereen op straat te roepen, of gooiden we een emmer
water op de barbecue beneden. Als onze bovenburen een watergevecht hielden
en het water droop bij ons langs de muren deden we daar niet moeilijk over,
maar vroegen of ze kwamen dweilen’’, illustreert Erwin de sfeer.
Om afscheid te nemen van het gebouw liggen overal krijtjes waarmee nog iets
op de muur van oude kamers geschreven kan worden. Zo zou ene Adriaan op een
kamer op Nobelweg 8 voor het eerst de liefde hebben bedreven. Een ander was
er voor het eerst dronken. Erwins oude kamer zit op slot. ,,Helaas, want ik
had nog wel wat over mijn kamer willen weten.’’ Gevraagd naar wat hij er
zelf op had willen zetten wordt hij bijna emotioneel. ,,Dat zou niet op
mijn muur hebben gepast’’, aldus Erwin. | Y.d.H.

Fotobijschrift:
Reünisten van de studentenflats aan de Nobelweg halen herinneringen op aan
de hand van oude foto’s | Foto G.A.

Re:ageer