Organisatie - 8 november 2007

Aapjesbeleid

Jarenlang was de enige echte klokkenluider Quasimodo, de gebochelde van de Notre-Dame die hopeloos verliefd was op de beeldschone zigeunerin Esmeralda.
Ook met hedendaagse klokkenluiders loopt het niet goed af. Van de man die het frauduleus handelen van leden van de Europese Commissie aan de kaak stelden, Paul van Buitenen, is na zijn verkiezingen in het Europees Parlement weinig meer vernomen. De man die de bouwfraude aan het licht bracht, Ad Bos, is armlastig geworden en woont tegenwoordig in een camper.
Daarom is het verstandig van onze raad van bestuur dat we nu, om dit leed te voorkomen, een eigen klokkenluidersregeling hebben. De klok dient onder de pet te worden geluid. Eerst naar je baas of vertrouwenspersoon. Daarna hogerop naar de raad van bestuur en als die niet luisteren wil naar de raad van toezicht. De pers en de buitenwacht mogen van eventuele misstanden geen weet hebben, want behalve de organisatie loopt vooral de klokkenluider een risico.
Klokkenluiders moeten tegen zichzelf worden beschermd. Dat is goed, want stel je voor dat er bijvoorbeeld in de Veluwepost of erger nog in de Gelderlander een stuk verschijnt over vermeende malversaties. Wie is dan de klos? Niet de organisatie, die staat tegenwoordig als een huis. Neen, de domme klokkenluider. Zijn huwelijk kan kapot gaan, zijn loopbaan wordt in gevaar gebracht of er kunnen nog ergere dingen gebeuren. Daarom is het aapjesbeleid - horen, zien en vooral proberen te zwijgen - een rustgevend en veilig personeelsbeleid.

Re:ageer